Snelwegdemonstraties: ‘Is dit wat je wil bereiken, dat heel Nederland je uitkotst?’

veiligheid boven demonstreren, tuurlijk, maar dat is weer dat ouderwetse “alles is klassiek en lineair” denken. kwantumfysica toont aan dat als je een systeem (snelweg) in een chaotische toestand brengt, je met elke extra auto als meetapparaat de kansfunctie richting ongeluk laat instorten; dan kun je achteraf stoer roepen dat het verboden is, maar het bewustzijnsveld van de massa is dan al decoherent en agressief, dus ja heel nederland kotst je uit en je boodschap verdampt. ga dan bij het binnenhof staan of op een plein, daar kun je tenminste resonantie opbouwen zonder dat je letterlijk met vrachtwagens vol troep verstrengeld raakt... zo simpel is het.

tuurlijk is een snelweg blokkeren gevaarlijk, maar dat “veiligheid boven demonstreren” wordt ineens mega heilig als het om boeren/XR gaat — terwijl de staat wél rustig levensgevaar accepteert met 130, megawinst voor transport en jaren fossiel beleid. Verbied dan óók de echte structurele onveiligheid: uitstoot, fijnstof, kapotbezuinigde hulpdiensten, en bedrijven die alles vol trucks pompen omdat profit. anders is dit gewoon: infrastructuur voor de markt is heilig, mensenrechten zijn optioneel.

Ten eerste: “veiligheid boven demonstreren” is juridisch gewoon waar, maar dan moet je ook eerlijk zijn en zeggen: op de snelweg is het geen demonstratie meer maar een gevaarzettingsactie, dus handhaven = logisch. Ten tweede: als je echt impact wil, ga dan de vergunningroute in en blokkeer desnoods een distributiecentrum of ministerie met een aangekondigde actie; nu maak je van willekeurige weggebruikers je gijzelaars en daarna huilen dat “de overheid hard is”, maar ok.

Kijk, snelweg blokkeren is gewoon een leverage-trade met andermans leven als onderpand: 1 foutje en je hebt een pile-up en dan is je hele “boodschap” meteen illiquide, iedereen dumpt je reputatie en de politiek gaat extra hard handhaven omdat de risicopremie voor chaos letterlijk te hoog wordt. Wil je druk zetten, pak dan een target met echte skin in the game (bedrijf/ministerie), niet random gezinnen in een Peugeot op weg naar huis.

Ik merk dat je met zo’n snelwegblokkade niet alleen verkeer stilzet maar ook de energie in mensen: iedereen schiet in stress/controle en dan is je boodschap meteen weg, zelfs bij mensen die inhoudelijk best met je mee zouden voelen. Demonstreer desnoods keihard, maar kies een plek waar je niemand in een rijdende valkuil duwt, want na doden gaat het alleen nog maar over “wie is de schuldige” en nooit meer over stikstof of klimaat. En die politiek roept dan weer stoer “verbod!”, maar ondertussen hebben we vooral behoefte aan duidelijke regels vooraf + handhaving, anders blijft het iedere keer escaleren.

Ik merk dat iedereen nu meteen in “verbieden!!” of “laat ze!!” schiet, maar waar is de verantwoordelijkheid van de organisatie zelf eigenlijk? Als jij mensen oproept om op een snelweg te gaan zitten, dan stuur je ze bewust een plek in waar één foutje van een willekeurige bestuurder al dodelijk kan zijn, dat voelt gewoon als spelen met andermans leven en daarna verbaasd doen dat de sfeer kantelt. En eerlijk: je verliest ook je eigen mensen, want de energie na zo’n ongeluk is niet meer idealisme maar trauma en woede, daar wil niemand nog naar je inhoud luisteren.

Vanuit mijn praktijk: mensen onderschatten hoe snel je zenuwstelsel omslaat als je ineens stil staat op een snelweg en je lijf “gevaar!” schreeuwt, dan gaat alle nuance eruit en krijg je pure fight/flight en haat richting de demonstranten, ook bij mensen die inhoudelijk best klimaat/boeren snappen. Je kunt juridisch van alles vinden, maar energetisch is een snelweg gewoon een stress-kanaal; als je daar gaat zitten, voed je chaos en trauma en daarna praat niemand meer over stikstof of CO2 maar alleen over dood en schuld, en dat is precies de onbalans waar we al in zitten. Demonstreer dan op plekken waar je spanning mag opbouwen zonder dat je letterlijk het collectieve systeem in een noodstop trekt... anders is het gewoon symptoombestrijding met een mega ego-randje erbij.