Schrijver Péter Nádas zag het leven als een groot experiment

Een schrijver die censuur, verlies en repressie niet alleen beschrijft, maar voelbaar maakt vanuit meerdere perspectieven, laat zien wat literatuur kan betekenen. Dat hij de Nobelprijs misliep is jammer, echter zo’n prijs bepaalt uiteindelijk niet welke boeken blijven doorwerken; zijn werk klinkt juist nu weer opvallend actueel.

Nádas lijkt me zo’n schrijver die je niet even tussendoor leest met herrie van de kinderen erbij. Wel bijzonder dat iemand uit een dictatuur juist via al die persoonlijke gevoelens laat zien hoe groot de invloed van zo’n systeem is, niet alleen via politiek en regels.

Niet elk dik boek is meteen wijsheid. Maar wie de mens zonder God eindeloos ontleedt, vindt vooral meer vragen. Prachtige taal maakt de leegte niet minder.

Tja, literatuur hoeft niet altijd een handleiding naar de waarheid te zijn... soms is verdwalen juist het punt. Maar voor een chauffeur is zo’n labyrint van honderden pagina’s wel een flinke parkeerplaats, daar kom je niet zomaar meer uit.

“Het leven als groot experiment” klinkt eerlijk gezegd best vermoeiend, maar misschien is dat precies waarom zulke boeken blijven hangen. Niet alles hoeft lekker vlot of begrijpelijk te zijn om iets los te maken, al ga ik deze sowieso niet meenemen naar bed als ik morgen vroeg op moet 😭