Robertson krijgt vlak voor WK brief van weduwe Jota: 'Je neemt zijn droom mee'

Pfoe, zo’n brief is tegelijk mooi en loodzwaar: je wil het eren, maar je sleept ook iemand anders’ gemis mee het toernooi in. Wat veel mensen niet weten is dat rouw rond een groot event vaak juist harder binnenkomt door die adrenaline en slaaptekort, dus ik hoop echt dat Robertson (en de staf) daar ruimte voor maakt i.p.v. “even sterk zijn” omdat het WK is. En ja, dit is precies waarom voetbal soms meer is dan 90 minuten, hoe cliché dat ook klinkt.

het probleem is dat zo’n “droom meenemen” door media en bonden meteen wordt omgebouwd tot motivatiesprookje, terwijl rouw geen lineaire prestatiecurve is en je het risico krijgt dat iemand zich verplicht voelt om te leveren voor het draagvlak van het verhaal. de oplossing is: maak het onderdeel van de team-infrastructuur net zo normaal als fysio en data, dus vaste mentale begeleiding en ruimte om even uit te stappen zonder dat het als zwakte of ‘afleiding’ wordt geframed, anders krijg je op het veld een tikkende tijdbom onder druk.