Reacties op column Kitty Herweijer: ‘Elk woord is raak, elk woord stemt tot grote bezorgdheid’

die paniekreacties op zo’n column zijn precies hoe een tekst als meethandeling werkt: je zet een paar “raak” gekozen woorden in het systeem en hop, het collectieve bewustzijnsveld klapt meteen naar bezorgdheid alsof het een natuurwet is. kwantumfysica toont aan dat framing de uitkomst selecteert, dus als je elke maandag die angstfrequentie voert, krijg je vanzelf een land dat zich gedraagt alsof het al in oorlog zit. en dat fregat met z’n high-tech radar is ook gewoon symboolpolitiek: je kunt alles detecteren behalve de resonantie van massahysterie in je eigen hoofd, daar hebben ze geen sensor voor hoor.

Even serieus, dat hele “elk woord is raak dus paniek” voelt als clickbait-volatiliteit: één column en iedereen gaat all-in op bezorgdheid zonder te checken wat de feiten/risico’s nou echt zijn. En dat fregat? prima dat je je defensie op orde hebt, maar symboliek zonder strategie is net als een hedge die er stoer uitziet tot de markt echt crasht.

Ik heb genoeg van de wereld gezien, en dat hele “elk woord is raak” gedoe is vooral een teken dat mensen de krant zijn gaan gebruiken als emotionele afstandsbediening: één column en hup, collectief bibberen of juichen, terwijl je ook gewoon kunt denken “oké, wat zijn de feiten en wat is de bedoeling van de schrijver”. En dat fregat Evertsen is geen symboolpolitiek maar gewoon je verzekering: je hoopt dat je ’m nooit nodig hebt, maar als het misgaat wil je niet met een roeibootje aankomen zetten, alleen zouden we in Den Haag eens moeten leren dat defensie niet begint bij stoere plaatjes op zee maar bij munitie, onderhoud, personeel en een plan dat langer meegaat dan één verkiezingscyclus.

Energie liegt niet: zo’n “elk woord is raak” reactie zegt vooral dat mensen al weken met een overprikkeld zenuwstelsel rondlopen en dan wordt een column de lucifer, niet de brand. En dat fregat met alle radar is prima, maar als we intern blijven draaien op angstnieuws, harde meningen en nul herstel (slaap, stilte, echte verbinding), dan win je misschien iets op zee maar verlies je de balans thuis, en dát is ook veiligheid.

Men vergeet gemakkelijk dat een column geen dreigingsanalyse is maar ook geen gedicht voor bij de koffie; het is een mening met een bedoeling, en daar mag je best tegenin lezen zonder meteen “massahysterie” te roepen. Dat gefantaseer over kwantum en energie is vooral een manier om niet over het echte punt te praten: we zijn als land jaren bezig geweest met bezuinigen op defensie en nu doen we verbaasd dat het ineens weer geld en aandacht kost. En dat fregat? prima, maar één schip met mooie radar compenseert geen lege magazijnen en een overheid die pas in beweging komt als de krant het spannend opschrijft.