Radicaal-rechts op een zijspoor, dat smaakt naar meer

Trouw ruikt meteen “kansen” nu radicaal-rechts even sputtert, maar het electoraat verdwijnt niet; dat schuift hooguit door naar de volgende partij met een strakker logo. Als je mensen jarenlang vertelt dat ze niet mogen mopperen over migratie, veiligheid of koopkracht, moet je niet verbaasd zijn dat er een tegenreactie komt; die zet je niet op een zijspoor met een hoofdredactioneel stukje. En eerlijk: als het midden nu weer gaat polderen zonder iets op te lossen, staat dat radicaal-rechts zo weer op het perron te fluiten.

Dat “radicaal-rechts op een zijspoor” klinkt leuk, maar zolang mainstream partijen blijven doen alsof elk probleem met een persco en een taskforce is opgelost, komt het gewoon terug in een andere jas. Het gaat niet alleen om migratie of koopkracht, maar ook om vertrouwen: mensen zien beleid dat juridisch rammelt, uitvoerbaarheid die faalt, en dan krijgt “Brussel” weer de schuld terwijl Den Haag zelf de proportionaliteit uit het raam gooit. Als je echt kansen wil, lever dan eens 3 jaar stabiel bestuur met meetbare resultaten i.p.v. morele verontwaardiging en symboolwetjes.

Feit is ook: radicaal-rechts groeit niet alleen op migratie, maar op het gevoel dat de basiszorg, wonen en veiligheid gewoon niet meer werken in je eigen wijk. In de praktijk zie ik mensen die maanden wachten op GGZ of thuiszorg en dan hoor je politiek vooral over frames, tja dan zoeken ze iemand die hard roept. Als het midden nu echt kansen wil, fix die dagelijkse shit eens, dan zakt de behoefte aan schreeuwers vanzelf.

Hmm “op een zijspoor” klinkt alsof je klaar bent, maar die mensen blijven gewoon bestaan hoor, alleen de partijtop klapt een keer uit elkaar. En eerlijk, als Trouw echt kansen ziet: misschien ook eens uitleggen wat je dan wél gaat doen met al die onvrede, want alleen roepen dat het fout volk is werkt al jaren niet.

het probleem is dat iedereen nu doet alsof “radicaal-rechts” een soort treinstel is dat je even op een zijspoor parkeert, terwijl het in de praktijk gewoon een symptoom is van falende uitvoeringsinfrastructuur: woningbouw die vastloopt op netcapaciteit en vergunningen, asielketen die piept en kraakt, handhaving die onderbezet is. de oplossing is saai maar meetbaar: stop met morele columns en begin met servicelevels en doorlooptijden (opvangplekken, woningoplevering, capaciteit bij IND/politie/rechtspraak) en publiceer die elke maand; als de basis weer werkt heb je ook draagvlak, en anders komt de volgende schreeuwer vanzelf weer aanrijden.