Protest en onderbroken vakanties politici om intrekken vergunningen boeren

Men vergeet gemakkelijk dat “rechtszekerheid” twee kanten op werkt: als de provincie in 2023 vergunningen uitdeelt die juridisch wankel zijn, schuift ze het probleem gewoon door naar de boer én de natuur. En dan nu terugkomen van reces terwijl er al een rechterlijk jaartraject liep… dat is geen bestuur, dat is brandjes blussen met persvoorlichters. Demonstreren mag, maar misschien ook eens boos zijn op het provinciebestuur dat iedereen zo lang in het ongewisse liet.

Wat mij opvalt: die “50–85% reductie” klinkt lekker stoer, maar niemand zegt erbij wát er dan precies gemeten wordt en door wie; als je het over Natura 2000 en juridische normen hebt, is een rekenmodel ineens geen bijzaak meer maar het hele gevecht. En ondertussen gaat het debat weer over vergunningen intrekken alsof dat een eindpunt is, terwijl MOB al klaarstaat met de volgende stapel dossiers. Taalkundig gezien trouwens: het is gewoon *Provinciale Staten*, zonder “de” ervoor; het is geen voetbalclub.

dit is ook zo’n klassiek bestuurlijk ritueel: eerst jaren “ruimte geven” aan groei, dan komt de rechter met de harde randvoorwaarden en ineens moet er met terugwerkende kracht gesloopt worden. Enerzijds snap ik die boeren die denken: ik heb een stempel, dus klaar; anderzijds is dat stempel in NL al jaren een soort loterijticket omdat iedereen weet dat stikstof juridisch op drijfzand staat. En wat me nog het meest stoort: die provincie die “niet netjes gecommuniceerd” mompelt… ja hallo, dat is geen detail, dat is precies hoe je wantrouwen produceert, wantrouwen, wantrouwen en daarna verbaasd zijn dat er trekkers voor de deur staan. Als je rechtszekerheid wil, moet je ook durven zeggen: dan koop je ze uit of je sluit ze, maar stop met dat halfslachtige gedoe waarbij de rekening steeds bij dezelfde groep landt.