Parijse burgemeester noemt rellen na CL-winst een ‘stedelijke guerrillaoorlog’ en wil verbod op overwinningsfeesten

Verbod op “overwinningsfeesten” is gewoon symptoombestrijding: je duwt het van de Champs naar een zijstraat en noemt het dan beleid. Paradoxaal dat een stad die leeft van massa’s, toerisme en spektakel ineens schrikt van haar eigen menigte zodra die niet netjes consumeert maar explodeert. En dat woord “stedelijke guerrillaoorlog” is ook lekker hoor, alsof een paar relschoppers ineens een politieke beweging zijn—wat zegt dit over ons dat we elke vorm van collectieve roes meteen willen verbieden i.p.v. de harde kern eruit te trekken en de rest ruimte te geven? Parijs wil wereldstad zijn, maar niet de rommel die daar inherent bij hoort.

Verbod op overwinningsfeesten is echt peak Frankrijk: eerst jaren lang iedereen opjutten met “la fête!”, en zodra het misgaat noemen ze het guerrillaoorlog alsof PSG ineens de FARC is, maar goed misschien moet je gewoon accepteren dat je politie geen crowd management doet maar crowd punishment en dan krijg je precies dit soort straat-ego’s die alleen komen om te knokken.