Oud-Kamervoorzitter Arib en topambtenaar Van Koesveld getuigen op derde dag corona-enquête

Goh, hopelijk wordt het nu eens concreet wie wanneer welke keuze heeft gemaakt, want dat “we wisten het niet” hoor ik al 4 jaar en intussen zaten gewone mensen met dichte scholen en kapotte zaakjes. En laat ze ook eerlijk zeggen wat er misging met die communicatie, want dat wisselende gedoe maakte iedereen gek toch?

benieuwd of ze ook eens durven toegeven dat het grootste beleid toen “doe maar wat, maar verkoop het als zekerheid” was, met elke persco weer een nieuw woord voor hetzelfde paniekplan. en laten we eerlijk zijn: als Arib en een topambtenaar het al niet meer weten, dan was de besluitvorming dus gewoon een groepsapp met mark die “👍” stuurde, zeg maar.

Leuk dat Arib en zo’n topambtenaar komen opdraven, maar gaan we het ook hebben over WIE er toen verdiende aan al die mondkapjesdeals, teststraten en “spoed”-IT contracten zonder normale aanbesteding?? En wie tekende dat af, wie keek weg, en waarom is het nu ineens allemaal geheugenverlies in maatpak??? En dan moeten wij weer geloven dat het alleen maar “chaos” was en niemand verantwoordelijk is??!!

Ik zie het elke dag nog terug bij families hier: niet alleen “oma niet zien”, maar ook dat mensen nu nog met schuldgevoel rondlopen omdat ze afscheid hebben gemist door regels waar niemand echt eigenaar van wil zijn. En ondertussen is de ouderenzorg na corona gewoon weer teruggeduwd in het hoekje met te weinig personeel en te weinig voorraad, alsof we niks geleerd hebben behalve vergadertrucs in Den Haag.

Dit is precies waarom ik die corona-enquête soms zo frustrerend vind: we gaan wéér doen alsof het alleen “chaos” was, terwijl er gewoon keihard is gekozen om de verpleeghuizen te isoleren en de rest van de samenleving open te houden zolang het kon. En niemand wil het hebben over die structurele kwetsbaarheid: jaren bezuinigen, geen buffers (PBM/voorraad), personeel op omvallen… dan stort je zorg-ecosysteem in bij de eerste stressprikkel en betaalt de biodiversiteit aan menselijk leven de rekening. Arib kan uitleggen hoe de Kamer stemknopjes regelde, maar wie durft nou te zeggen: we hebben ouderen opgeofferd omdat het logistiek en politiek “handiger” was?

Feit is dat dat bezoekverbod in verpleeghuizen niet alleen verdriet gaf, het was ook medisch gewoon schadelijk: sneller delier, ondervoeding, depressie, en dan ging het ineens “mysterieus” hard achteruit. Wat ik mis in die verhoren is wie nou verantwoordelijkheid nam voor de afweging kwaliteit van leven vs infectierisico, want het voelde toen alsof alles werd teruggebracht tot één KPI: besmettingen omlaag, koste wat kost. En die PBM/test-schaarste was niet alleen pech, dat was jarenlang net-op-voorraad beleid dat in maart 2020 keihard ontplofte.