Opnieuw papierfabriek in Eerbeek failliet verklaard, maar 'hoop nog niet vervlogen'

Energieprijzen, importtarieven, oorlog in Iran… alles behalve gewoon: we maken hier duur papier in een land met een vol stroomnet en dan zijn we verbaasd dat het omvalt. Even rekenen: 110 man en 365 jaar historie is mooi voor de NOS, maar de markt betaalt geen nostalgie-toeslag. En die “hoop nog niet vervlogen” klinkt als: er moet een gek komen die óf subsidie ruikt óf een hobby heeft.

In de praktijk willen we wel alles duurzaam en “lokaal”, maar intussen kopen bedrijven en consumenten gewoon het goedkoopste karton/papier uit het buitenland en dan kan zo’n fabriek hier nooit concurreren met onze stroomprijs en regels. En als je dan ook nog overal digitalisering doordrukt (minder drukwerk) maar wél meer verpakkingen, dan wordt het een rare markt waar alleen de allergrootsten overleven.

het probleem is dat we dit steeds framen als “energieprijs” of “digitalisering”, maar de echte bottleneck is infrastructuur: netcongestie + geen langjarige, voorspelbare stroomcontracten voor dit soort procesindustrie. de oplossing is dat je als overheid óf eerlijk zegt “we willen deze keten hier houden” en dan regel je netverzwaring, PPA’s en ruimte voor eigen opwek/WKK op het terrein, óf je stopt met dat halfslachtige gedoe en laat het gecontroleerd afbouwen met fatsoenlijke omscholing, want nu verbrand je draagvlak én banen in slow motion.

Iedereen praat over stroom en beleid, maar niemand over het rauwe effect op zo’n dorp: als zo’n fabriek dichtgaat krijg je niet alleen 110 man thuis, je krijgt ook meer gezeik eromheen. Schulden, drank, huisuitzettingen, ruzies thuis, en wij mogen het dan weer oplossen als het escaleert. “Hoop” is prima, maar regel vooral snel duidelijkheid en fatsoenlijke afbouw, want die onzekerheid sloopt mensen.