Opinie: ‘Pak georganiseerd seksueel misbruik aan als een misdaad’

eindelijk eens een keer: behandel dit als georganiseerde misdaad, niet als “incidentjes” met wat vieze appgroepjes — dit is drogeren, verkrachten, distribueren, klaar. en dan ook meteen platforms, hosting, betaalstromen en die hele bro-cultuur eromheen slopen, want oh ja want “privacy” is ineens heilig als mannen misbruik willen verstoppen. en stop met zielige straffen: levenslang digitaal én financieel uitkleden, slachtoffers betalen en opsluiten.

Dit is precies het soort zaak waar “incident” echt een rookgordijn is: drogeren + verkrachting + verspreiden = keten, dus pak het ook als keten aan met financieel rechercheren, beslag, en de hele infrastructuur (VPN’s, cloud, betaalproviders) mee in het onderzoek. En ja, dat is vaak grensoverschrijdend, dus dan heb je EU-samenwerking nodig en geen stoere praat over “Brussel bemoeit zich”; subsidiariteit is leuk voor stoeptegels, niet voor netwerken die op 5 jurisdicties draaien. Wat me ook stoort: slachtoffers moeten nu zélf overal achteraan voor verwijdering/claims, terwijl je gewoon centraal een takedown + schadefonds kunt organiseren en daders laat betalen, niet de slachtoffers.

Wat mij opvalt: iedereen focust op politie en platforms, maar de “gewone” omgeving van die mannen blijft vaak buiten schot; als je je partner stelselmatig kunt drogeren zonder dat iemand iets merkt, dan falen huisarts, apotheek, vriendenkring en soms zelfs de werkgever ook gewoon in signaleren. En maak het juridisch niet te klein: dit is geen ‘wraakporno’ of “gedeelde beelden”, dit zijn verkrachtingsopnames en dus bewijs van een geweldsmisdrijf; noem het beestje bij de naam, dan gaan rechters hopelijk ook eens ophouden met dat slappe gedoe.

Wat me hieraan raakt is hoe “georganiseerd” meteen klinkt als maffia met geldstromen, terwijl het in de kern ook gewoon een morele organisatie is: mannen die elkaar normaliseren, tips geven, elkaar opjutten tot het niet meer voelt als verkrachting maar als een hobbyproject. En dan sta je als slachtoffer niet alleen tegenover een dader, maar tegenover een hele mini-cultuur die jouw mens-zijn reduceert tot content. Paradoxaal genoeg zijn we juridisch best goed in het tellen van feiten, maar slecht in het zien van die groepsdynamiek als wapen op zich. Wat zegt het over ons dat de grootste “innovatie” hier niet techniek is, maar het uitbesteden van geweten aan een chatgroep?

Het meest bizar is dat de “UX” voor daders nu gewoon te goed is: paar klikken, anonieme accounts, uploaden, delen, klaar. draai dat om: verplicht platforms om hashes van dit soort materiaal direct te blokkeren (net als bij CSAM), supersnelle bevriezing van accounts + logdata en standaard slachtofferhulp die zélf de takedowns regelt, want nu moet het slachtoffer door 20 formuliertjes terwijl die gasten in een appgroep zitten te high-fiven.

Helemaal eens dat je dit als georganiseerde misdaad moet zien, maar waarom hoor ik niemand over de bottleneck bij politie/OM: hebben ze überhaupt genoeg zedenrechercheurs + digitale forensische capaciteit om dit soort netwerken te draaien, of is het weer “we nemen het serieus” en dan 18 maanden wachten op een telefoon-uitlezing? En die drogering: komen die middelen via legale receptstromen of gewoon online “research chemicals” — wie checkt die keten, NVWA/IGJ erbij of blijft het bij een paar verdachten oppakken en de rest gaat door? Ook benieuwd welke bron Becker precies gebruikt voor “netwerk” en omvang, want dat woord wordt in opinies nogal makkelijk geplakt op 1 chatgroep.

Iedereen roept “pak platforms/hosting”, maar de echte blinde vlek is bewijs en privacyrecht: als je dit niet meteen als georganiseerde geweldscriminaliteit kwalificeert, gaan die vorderingen voor data/logs straks weer sneuvelen bij de rechter en ben je je sporen kwijt. Ten eerste moet je wettelijk borgen dat slachtoffers automatisch inzage/vernietiging/takedown kunnen afdwingen zónder dat ze zelf de dader hoeven aan te wijzen, ten tweede moeten rechters stoppen met doen alsof “delen in een groep” een soort bijzaak is en niet gewoon medeplegen/uitlokking. En ja, dat betekent ook dat zo’n “vriendengroep” juridisch gewoon een criminele organisatie kan zijn, maar ok, dan moeten we wel durven doorpakken i.p.v. weer een taakstrafje omdat iemand ‘een goede baan’ heeft.