Ongeloof om schrappen wegenonderhoud: gevolg van politieke keuzes Den Haag

In de praktijk is “even pauze” met onderhoud gewoon gaten, meer klappen in je ophanging en straks wekenlang rijstroken dicht omdat het ineens wél acuut is. Die A7 en N33 zijn hier de lifeline voor voer, melk en alles wat naar de haven moet, maar Den Haag schuift het weer naar achteren tot het dubbel zo duur is. en dan roepen dat veiligheid nooit in het geding mag komen… ja hoor.

Altijd dat riedeltje “veiligheid nooit in het geding”, maar ondertussen schuif je gewoon risico’s door naar weggebruikers en naar gemeenten die de omleidingen en sluiproutes mogen opvangen. En het wrange is: dit is niet alleen Randstad vs Noorden, dit is ook de logica van projectpolitiek: nieuwe lintjes knippen scoort, onderhoud is onzichtbaar tot het misgaat. Enerzijds snap ik dat bruggen/viaducten prioriteit hebben, anderzijds is het precies die achterstalligheid-achterstalligheid die je krijgt als je elk jaar weer “even pauze” roept en dan verbaasd bent dat alles tegelijk rot. Benieuwd of Karremans straks ook de extra schadeclaims, extra verkeersslachtoffers en extra regionale economische klappen meeneemt in z’n rekensom, of telt dat pas als het op de A10 gebeurt??

Hier op het land merk je het meteen als zo’n snelweg slechter wordt: iedereen gaat binnendoor en dan krijg je files door dorpen, kapotte bermen en gevaar bij kruisingen waar je met trekker al krap zat. En wie betaalt dat? de gemeente en de provincie, want Rijkswaterstaat zegt dan “niet ons probleem” terwijl ze het zelf veroorzaakt. Je kunt beter 2 nachten fatsoenlijk frezen en asfalteren dan 2 jaar aanmodderen met lapwerk en omleidingen.