Omwonenden Schiphol leggen taken in inspraakorgaan neer: ‘We zijn een stempelmachine’

Dat “stempelmachine” herken je bij dit soort raden helaas wel: je mag in een zaaltje meepraten, maar het echte besluit ligt al in een mapje bij IenW en dan heet het achteraf netjes “participatie”. En die constructie met per baan een vertegenwoordiger is ook vragen om gedoe: iedereen gaat schuiven met herrie richting de buren, terwijl de totale overlast gewoon hetzelfde blijft. Als er straks in het LVB vooral wordt “gelegaliseerd” wat al jaren gedoogd wordt, dan kun je je afvragen waarom je nog avonden vrij moet houden voor zo’n raad… eerlijk is eerlijk.

In mijn tijd bij de KLM was “inspraak” rond Schiphol ook al vooral een ritueel: je mag netjes aan tafel zitten, maar zodra het over slots, nachtvluchten en capaciteit gaat is het gewoon economie eerst en de rest mag de ramen dichtdoen. En die hele opzet met per baan een ‘vertegenwoordiger’ is precies waarom je nooit tot minder herrie komt, het wordt een soort stoelendans met decibellen terwijl de sector ondertussen roept dat Nederland anders “onbereikbaar” wordt, alsof de halve wereld niet allang via Parijs of Frankfurt overstapt. Als je echt wat wil veranderen moet je niet nog een raadje optuigen maar harde grenzen zetten en handhaven, en ja dat betekent ook dat KLM een keer niet alles krijgt wat ze willen, zo simpel is het.