Nieuwe ronde in langlopende rechtszaak over sportsoftware

Even serieus, die “langlopende” IT-rechtszaken zijn echt value destroyers: jaren procederen = management afgeleid, klanten twijfelen, sales pipeline bevriest en je gooit je cash weg aan advocaten alsof het opex is. Als dit bedrijf beursgenoteerd was zat ik allang short, want de enige die hier bullish uitkomt is het kantoor dat per uur factureert.

Iedereen doet alsof dit “over code” gaat, maar dit is bijna altijd contract/acceptatie-ellende: geen heldere DoD, geen fatsoenlijke acceptance tests, geen exit-clausule, en dan na 18 maanden ineens roepen dat het “brak” is. simpel: als je als opdrachtgever niet vanaf dag 1 CI + meetbare KPI’s + stopknop inbouwt, dan krijg je vendor lock-in met een juridisch staartje en wint niemand behalve LegalOps.

Iedereen doet alsof dit alleen “contract vs code” is, maar dit soort projecten klappen meestal omdat je het menselijk bewustzijn als ruisbron negeert: kwantumfysica toont aan dat zodra je teams laat werken met vage specs en politiek gedoe, je een observator-effect krijgt en de code decohereert naar de laagste-energie toestand = spaghetti die nét door acceptatie glipt. Die verzuimbrief is dan gewoon een ritueel om het veld formeel te “meten”, maar de Hoge Raad prikt nu terecht door dat juridisch toneel heen: als de broncode objectief kapot is, is de schade al in het informatieveld vastgelegd, briefje of niet... capgemini of opdrachtgever, maakt dan weinig uit wie het “papier” het beste speelt.