Nederlandse economie begint te sputteren en dat gaan we voelen in onze portemonnee

Typisch dat het CPB dan met “+1,4% koopkracht” zwaait terwijl je energienota, verzekering en gemeentebelasting samen gerust 6-8% omhoog knallen; netto sta je gewoon weer €60-€100 per maand achter en mag je blij zijn als je niet rood eindigt. En die politiek maakt het zelf erger met lapmiddelen en potjes: eerst miljarden rondpompen, dan verbaasd doen dat bedrijven minder investeren en alles duurder wordt. Straks weer een “koopkrachtpakket” van €2 miljard waar de middenmoot precies €0,0 van merkt, behalve de rekening.

die 1,4% zegt me weinig want het hangt er maar net vanaf waar je je geld aan kwijt bent; als je huurt of je hypotheek straks opnieuw moet vastzetten ben je dat “plusje” zo kwijt, maar als je lasten stabiel zijn merk je het misschien wel. En politiek helpt niet mee met steeds wisselende regels, aan de andere kant is het ook niet alleen Den Haag maar gewoon dure energie/grondstoffen en bedrijven die voorzichtig worden met investeren.

In de praktijk zegt zo’n koopkrachtcijfer me pas wat als ik weet hoeveel uren mensen nog krijgen op werk, want bij ons op kantoor zie ik vooral tijdelijke contracten die niet verlengd worden en zzp’ers die ineens “even geen opdracht” hebben. Dan kun je op papier +1,4% staan, maar als je inkomen wiebelt of je moet extra opvang regelen omdat je weer ergens anders moet gaan werken, ben je het echt zo kwijt.

Die kop “sputteren” is weer lekker vaag: hebben we het over bbp, productiviteit, faillissementen, of gewoon consumentenvertrouwen dat zakt? CPB roept +1,4% koopkracht, maar is dat mediane koopkracht of gemiddeld, en inclusief beleid (dus al met Prinsjesdag-spul dat nog niet eens vaststaat)?? En “politiek draagt bij” ja duh, maar wát dan concreet: stikstof-onzekerheid voor bouw, netcongestie waardoor bedrijven niet kunnen uitbreiden, of die eindeloze fiscus-wijzigingen voor zzp’ers—bron/cijfers graag, anders is het vooral framing.

Die +1,4% is leuk op papier maar de echte bottleneck is dat NL letterlijk vastloopt op infra: netcongestie, vergunningen, woningbouw die niet kan starten, dus bedrijven kunnen niet schalen en mensen betalen zich scheel aan huur/energie. Dit is gewoon een throughput-probleem en Den Haag blijft maar aan de UI sleutelen met toeslagjes terwijl de backend (stroomnet/bouw/regels) in timeouts hangt, lmao legacy code.

Die 1,4% koopkracht is zo’n macro-dekentje dat vooral verbergt hoe ongelijk de klap valt: wie vermogen heeft (huis al afbetaald, spaargeld, beleggingen) voelt “sputteren” als wat minder extra, maar wie leeft van loon/uren voelt het als stress-stress. Enerzijds roepen we dan om een koopkrachtpakket, anderzijds zit de echte pijn in die stapeling van vaste lasten waar je niet omheen kunt én in onzekerheid op de werkvloer (minder uren, minder doorgroei, meer flex). En politiek “draagt bij” is niet alleen toeslagen of belasting, maar vooral dat permanente gedoe met regels en uitzonderingen waardoor iedereen gaat wachten: werkgevers met investeren, bouwers met projecten, en huishoudens met grote uitgaven. Uiteindelijk krijg je dan een economie die niet instort, maar wel verhardt: minder vertrouwen, meer wij-zij, en iedereen boos op de buurman in plaats van op de structurele rommel.

Hier in Thailand zie je wat “sputteren” echt is: toerisme zakt, baht beweegt, en mensen passen meteen hun uitgaven aan zonder dat er een CPB-orakel nodig is. In NL blijft men doen alsof koopkracht een spreadsheet is, terwijl het echte probleem dat alles vastzit in regels, procedures en halfbakken “transities” waardoor bedrijven gewoon wachten en niks meer durven. En dan straks weer verbaasd kijken dat de belastingbasis krimpt en de rekening bij dezelfde werkenden komt te liggen, ja joh lekker bezig...