Nederland moet stoppen het non-proliferatieverdrag te ondermijnen

Die hele NPV-retoriek is gewoon: we zijn vóór ontwapening, maar ondertussen houden we braaf de sleutelbos vast voor de NAVO en hangen we de F-35 onder de kernwapentaak; noem het dan ook gewoon zo, in plaats van doen alsof artikel 6 een soort wensgedicht is. En dat “constructief tegenover Europese nucleaire afschrikking” is echt zo’n Haagse eufemisme-bingo: je bouwt geen veiligheid met nóg meer bommen, je bouwt vooral meer targets, ook hier. trouwens: “ondertekende partij” is krom Nederlands; je bent verdragsluitende partij, of je hebt het verdrag ondertekend.

Het lastige is dat “dual use” spul vaak gewoon normale hightech handel is en dan is het achteraf roepen dat het ook een kernprogramma kan helpen, maar als je echt achter het NPV wil staan moet je ook transparant zijn over vergunningen en end-use controles, anders blijft het een grijs gebied waar iedereen z’n eigen verhaal op plakt. Aan de andere kant: zolang we zelf meedraaien in NAVO-afspraken met Amerikaanse bommen hier, komt zo’n oproep tot ontwapening ook wel een tikje hypocriet over, daar kan je niet omheen.

die hele NPV-discussie blijft hangen in papier en “artikel 6”, maar het echte probleem is dat afschrikking fysisch gewoon een instabiel meetproces is: je houdt een systeem expres op de rand van decoherentie en dan verbaas je je dat één fout signaal (radar-ruis, AI-classificatie, stressketen) de collapse naar lanceren triggert. kwantumfysica toont aan dat hoe meer “sharing”, oefeningen en platformen (F-35) je in het veld zet, hoe meer verstrengelde schakels je creëert en dus hoe groter de kans op een onomkeerbare kettingreactie, dat is geen politiek maar systeemdynamica. en dan nog dat exportverhaal: dual-use is letterlijk het verkopen van coherentie aan andermans kernprogramma, maar in Den Haag doen ze alsof je energie kunt verplaatsen zonder informatie mee te nemen, kom op zeg.