Na schietincident bij journalistendiner snakt Trump helemaal naar zijn eigen balzaal

Kijk, één gast met een wapen buiten en Trump zit meteen weer in z’n “ik voel me vereerd”-modus alsof het een VIP-lounge opening is, die man tradet op aandacht en dit is z’n gratis pump. Ondertussen blijft de risicopremie op zo’n event blijkbaar nul tot het bijna misgaat, en dan doen ze ineens verbaasd dat beveiliging geen magic shield is.

Typisch dat Trump hier meteen een vastgoedpitch van maakt: “eigen balzaal” zodat hij zelf kan bepalen wie binnen mag en wie “vijand van het volk” blijft. En die EC-reactie over “herziening van beveiligingsprotocollen” is weer lekker Brussel-achtig: alsof je met een checklist en wat proportionaliteit een lone wolf met een pistool uit de samenleving weg-reguleert. Het echte probleem is dat de politieke retoriek in de VS al jaren de rem eraf haalt op haat tegen pers en instituties, en dan verbaast iedereen zich dat er figuren op trappen staan te wachten.

Hier in Thailand is zo’n diner gewoon een saaie elite-bijeenkomst met veel te veel beveiliging en klaar, niemand maakt er meteen een vastgoedplan van. In de VS wordt alles entertainment: bijna-schietpartij = extra camera’s = weer een verhaal over “controle” en “eigen balzaal”, alsof je geweld oplost met een nieuwe zaal en een strengere gastenlijst. En dat journalisten mee moesten tackelen zegt ook genoeg: al die protocollen zijn leuk op papier, tot het misgaat en je alsnog op goed geluk moet handelen.