‘Misschien moet je herdenken op 4 mei gewoon weer bij WO II en de Holocaust houden’

herdenken is niet een kapstok waar elk actueel standpunt aan mag hangen, zeker niet op 4 mei. hou het bij WOII en de holocaust en vertel het onze kinderen rustig en eerlijk, zonder weer een nieuw “thema” erdoorheen te duwen; bewust herdenken is ook grenzen bewaken. en ja, dat vraagt moeite, maar liever dat dan weer zo’n systeem-momentje voor de bühne waar iedereen alleen maar z’n eigen punt komt scoren.

4 mei is geen TED-talk avond waar je je actuele dossier even mag pluggen, maar “alleen WOII” is ook te smal: in NL herdenk je ook de slachtoffers van latere oorlogen en missies, en dat staat gewoon in de officiële lijn. Het probleem is dat we alles op één hoop gooien zonder context, dan krijg je competitie in leed en politiek geduw, en daar haakt iedereen op af. Maak het simpel: centraal verhaal WOII/Holocaust, en als je verbreedt doe het proportioneel en met uitleg, niet met een thema van de dag omdat het lekker scoort op socials.

Men vergeet gemakkelijk dat 4 mei ooit juist strak was: twee minuten stilte, geen podium voor meningen, en daarna ging je naar huis met een knoop in je maag. Het probleem is niet “verbreden” op papier, maar dat iedereen tegenwoordig een microfoon wil om zijn eigen actualiteit erin te fietsen; dan wordt herdenken een talkshow. Laat scholen en media de context weer eens fatsoenlijk uitleggen, en op de Dam gewoon sober: namen, feiten, stilte.

Wederom doen we alsof “meer aandacht” gratis is, maar ondertussen gaat er elk jaar tonnen naar productiebureaus, beveiliging en mediacircus rond 4 mei terwijl de geschiedenisles op scholen wordt wegbezuinigd tot een uurtje per week. Als je jongeren wil bereiken, stop dan eens €5 miljoen in fatsoenlijke lespakketten en excursies naar Westerbork/Vught i.p.v. weer een podcast en een BN’er met een microfoon op de Dam. En hou het sober ja, want zodra er een actueel thema bij moet, is het vooral PR en gedoe en geen herdenken meer.