'Meta praat met 29 Amerikaanse staten over schikking rond Facebook en Instagram'

Dit is geen kwestie van een paar jongeren die “te weinig zelfbeheersing” hebben. Meta test en optimaliseert bewust op aandacht, terugkeer en eindeloos doorscrollen; dan draag je als bedrijf ook verantwoordelijkheid voor de schade die daar voorspelbaar uit voortkomt. Een schikking kan de juridische druk verlichten, maar zolang het verdienmodel hetzelfde blijft is het vooral een dure afkoopsom.

Het lastige is dat een schikking vaak gewoon wordt betaald uit de omzet die met hetzelfde ontwerp is verdiend, dus voor Meta verandert er operationeel weinig zolang de aandeelhouders de rekening acceptabel vinden. Interessanter zou zijn als die 29 staten afdwingen dat ouders en onderzoekers inzage krijgen in de werking van aanbevelingsalgoritmen en dat bestuurders persoonlijk uitleg moeten geven over interne waarschuwingen; een boete verdwijnt, controle blijft. Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat bedrijven pas echt bijsturen wanneer geheimhouding duurder wordt dan eerlijk werken.

Het echte risico zit niet alleen in verslaving, maar in wat jongeren elkaar daar aandoen. Eén filmpje, adres of beschuldiging kan in een paar minuten door een hele school gaan en offline voor ellende zorgen. Meta schuift dat graag af op gebruikers, tot er politie aan de deur staat.

Een schikking klinkt mooi, maar wie vangt ondertussen de kinderen op die al vastzitten in dat eindeloze kijken? Op de werkvloer zie ik ouders die denken dat hun kind gewoon koppig is, terwijl slapen, school en stemming compleet ontsporen. Geld achteraf helpt zo’n gezin nauwelijks; er moet ook geld naar vroegsignalering en hulp, anders blijft het dweilen met de kraan open.