Met zevenmijls­laar­zen door eredivisie: waarom spelers als Nacho Ferri na elk duel een ‘ruimtepak’ aantrekken

Ja lekker, na 90 minuten voetballen in een ruimtepak alsof ie net van de maan komt... Als het helpt prima, maar vroeger noemden ze dit gewoon rusten, water drinken en niet elke dag 200 kilometer reizen voor een uitwedstrijd.

Zo’n compressielaars is geen wondermiddel, maar voor topsporters met drie wedstrijden per week kan het best verschil maken. Op de bouw gebruiken we ook steeds meer hulpmiddelen om knieën en rug heel te houden... alleen krijg je daar geen miljoenencontract voor.

Dat pak aantrekken is nog het minst opvallende. De echte winst zit waarschijnlijk in alles eromheen: slaap, voeding, belasting meten en niet doen alsof elke speler elke minuut voluit moet trainen. Maar een laars is makkelijker op Instagram te laten zien dan een goed herstelplan.

Dat ding maakt vooral zichtbaar hoeveel topsport tegenwoordig om herstelmanagement draait; één verkeerde pasvorm of te lang gebruik en je hebt gewoon tintelende benen, dus wonderlaarzen zijn het niet.

Zolang de fysio maar niet denkt dat zo’n laars een gebroken spier kan wegmasseren, want dan staat Ferri straks sneller op het veld maar ook sneller weer langs de kant.

En wie controleert eigenlijk of zo’n apparaat veilig gebruikt wordt en niet gewoon omdat de sponsor het graag in beeld ziet?? Straks krijgt iedere amateurvoetballer na een potje in de regen ook zo’n ruimtepak aangesmeerd, terwijl een blessure nog steeds vooral vraagt om een goede fysio en geduld!!!