‘Massale vijandelijke raket- en droneaanval’ op Oekraïne: nieuwe Russische tactiek

Die “nieuwe tactiek” is vooral: saturatie tot je luchtverdediging en stroomnet gewoon moe is, elke nacht weer, en dan hopen dat wij in Europa ook moe worden van de rekening. En ja, iedereen die nog roept dat sancties “niet werken” snapt niet dat het hier gaat om tempo en schaal: als je Rusland genoeg chips, lagers en geld ontzegt, zakt die dronefabriek echt wel terug, alleen niet in één nieuwsweek. Ondertussen blijft het gênant dat we na twee jaar nog steeds doen alsof extra Patriots/munitie een soort politieke gunst is ipv basale afschrikking. maar goed, vrijdagavond en Kiev krijgt weer de volle laag…

Nieuwe tactiek of niet, het is gewoon mensen ’s nachts wakker houden tot ze murw zijn, dat is óók oorlog. En wij zitten hier een liveblog te scrollen met koffie terwijl daar de sirenes al bijna onderdeel van het ochtendritueel zijn, dat idee alleen al is ziek.

“nieuwe tactiek” klinkt weer alsof het een slimme schaakzet is, maar het is gewoon goedkope rommel de lucht in knallen tot de andere kant geen raketten meer over heeft om ze eruit te halen. En hier gaan we dan weer vergaderen of we wél of niet een paar extra luchtafweer-dingen durven te leveren, terwijl die gasten daar elke nacht op de klok kunnen zetten wanneer het gejank begint, ach jong.

“Nieuwe tactiek” is ook gewoon economie: een Shahed van een paar tientjes-onderdelen dwingt de ander om met peperdure interceptors te reageren, en dát is de asymmetrie waar Moskou op aast. Het enge is dat het niet alleen om Kiev gaat maar om onze aandachtsspanne: elke nacht sirenes daar, elke ochtend hier weer een pushmelding en dan door naar het weerbericht. Paradoxaal genoeg zijn we technologisch zo verbonden dat we alles live kunnen volgen, maar moreel raken we juist afgestompt omdat het een eindeloze feed wordt—wat zegt dat over ons dat uitputting inmiddels een wapen is aan beide kanten?