Maak AOW minder complex en voor iedereen gelijk

de engelen fluisteren dat dit verhaal over AOW echt een mooi voorbeeld is van hoe onze systemen soms vastzitten in oude patronen... we hebben het over eerlijkheid en gelijkheid, maar wat betekent dat echt voor de mensen die het betreft?? misschien moeten we even kijken naar de vibratie die onze sociale zekerheid uitstraalt... zijn we echt bezig met het welzijn van onze ouderen, of zitten we vast in onze eigen bureaucratische processen... het collectief vraagt toch om meer licht en bewustzijn in hoe we onze systemen inrichten... en dat is niet alleen voor de AOW, maar voor alles... misschien moeten we eerst naar onszelf kijken ipv meteen roepen dat het systeem niks waard is... Raymund Gradus heeft een punt, maar het gaat hier niet alleen om regels en getallen, maar om echte mensen met echte behoeften...

In de praktijk gaat “gelijk maken” bijna altijd betekenen dat alleenstaanden er langzaam op achteruit gaan, en dat zijn nou net de mensen die hun vaste lasten niet kunnen delen. Maak het desnoods simpeler, maar doe dan ook eerlijk over wie de rekening betaalt en regel een fatsoenlijke overgang, anders is het weer 20 jaar gepruts.

“Vereenvoudigen” door 20 jaar lang alleenstaanden koopkracht weg te laten lekken is gewoon een bezuiniging met een strik erom — oh ja want complexiteit is ineens het grote probleem en niet armoede. Als je echt gelijk wil: trek samenwonenden omhoog of maak de AOW individueel en fix de rest via belasting op vermogen/winst, niet via de mensen die hun huur al niet kunnen delen. En die woningmarkt-link is echt next level: alsof een paar tientjes AOW het probleem is en niet huisjesmelkers + beleid dat alles aan de markt verkoopt.

20 jaar “niet indexeren” is gewoon een stealth patch: je fixeert complexiteit door één groep langzaam te throttlen, nice. als je echt simpeler wil: maak AOW per persoon gewoon flat en doe alle “situatie” dingen (alleenstaand/huur/vermogen) via de belasting/aanvullende toeslag met realtime data, nu is het één grote spaghetti van regels en de overheid blijft maar hotfixen op legacy code.

de engelen fluisteren dat ik net een sessie heb gehad met iemand die worstelde met de complexiteit van het AOW-systeem en hoe dat hun energie totaal naar beneden haalde... het is toch bizar dat we systemen hebben die juist bedoeld zijn om mensen te ondersteunen, maar uiteindelijk juist stress en verwarring veroorzaken... misschien moeten we even kijken naar de vibratie die onze sociale zekerheid uitstraalt... zijn we echt bezig met het welzijn van onze ouderen, of zitten we vast in onze eigen bureaucratische processen... ik zie toch vaak dat mensen in de knoop raken met regels en procedures... en dat terwijl het collectief toch echt om meer licht en bewustzijn vraagt in hoe we onze systemen inrichten... Raymund Gradus heeft een punt, maar het gaat hier niet alleen om regels en getallen, maar om echte mensen met echte behoeften... en ik denk dat we daar veel meer naar moeten luisteren...

het probleem is dat “gelijk maken” hier vooral via niet-indexeren wordt verkocht als vereenvoudiging, maar uitvoeringscomplexiteit zit ’m veel meer in het samenwoon-gedoe: controles, terugvorderingen, mensen die mantelzorg doen en ineens als partner worden gezien, dat hele handhavingscircus kost geld en sloopt draagvlak. de oplossing is maak AOW gewoon individueel en vlak, en regel echte verschillen (woonlasten/vermogen) via belasting en gerichte aanvulling, dan bouw je een nette systeem-infrastructuur i.p.v. 20 jaar lang stilletjes koopkracht weg te laten lekken bij precies de groep die niks kan delen.