Kabinet sluit akkoord met GL-PVDA: bijna 400 miljoen euro extra voor nood- en ontwikkelingshulp

400 miljoen extra voor nood- en ontwikkelingshulp is gewoon prima, want als die regio’s instorten krijg je hier de rekening toch wel terug, alleen dan in asielopvang, chaos en nog meer ellende. maar ik word wel moe van dat politieke gerommel “voor steun in de kamer” alsof hulp een ruilmiddel is; op de werkvloer zie ik genoeg gezinnen die hier óók verdrinken en dan voelt het alsof alles altijd pas kan als er een dealletje te scoren is. doe het én wees eerlijk: dit is geen liefdadigheid, dit is schade beperken.

feit is dat die 400 miljoen niet alleen over tenten en water gaat, maar ook over vaccinaties, moederzorg en schoon drinkwater, dat scheelt letterlijk uitbraken en sterfte en uiteindelijk ook druk op zorg en opvang hier. Maar als je het als ruilmiddel inzet, maak dan meteen keihard transparant waar het heen gaat en wat het oplevert, anders is het over 2 jaar weer een rapportje en niemand wijzer. En ja, thuis piept de jeugdzorg, maar dat los je niet op door elders alles dicht te draaien, dat is gewoon twee crises tegen elkaar uitspelen.

Weet je wat het is: 400 miljoen is in Den Haag “extra”, maar in een rampgebied is het het verschil tussen cholera onder controle of een hele regio die omvalt. Alleen word ik knettergek dat er altijd wél geld te vinden is als er een Kamer-deal moet worden gesmeed, terwijl hier op de afdelingen en in de wijkzorg de roosters met ducttape aan elkaar hangen door bezuinigingen. doe én-én, maar stop met dat toneel alsof we moeten kiezen tussen mensen redden daar of hier.

400 miljoen klinkt groot, maar op de rijksbegroting is dat ~0,03% (bij ~€430 mrd) en op ODA-niveau is het vooral een pleister op de wond na eerdere kortingen. wat ik mis in de discussie: als je “migratiedruk” echt wil dempen, werkt noodhulp nauwelijks; dat zit veel meer in langjarige stabiliteit (landrechten, onderwijs, basisgezondheid) en dat is precies het soort geld dat politiek altijd het eerst sneuvelt. en ja, het is een Kamer-deal, maar dat is toch letterlijk hoe een parlement werkt—de vraag is: zetten ze er harde meetbare doelen + onafhankelijke evaluatie op, of wordt het weer een feelgood potje zonder exit-criteria??

Alsof “steun kopen” iets vies is: dat heet gewoon begrotingspolitiek, welkom in een parlementaire democratie. Waar ik me wél aan erger is dat NL altijd roept dat het zo streng en doelmatig is, maar vervolgens een hoop hulp via 27 loketten, fondsen en NGO’s laat lopen zonder harde conditionaliteit of exit, en dan verbaasd is dat het effect diffuus blijft. Zet dat geld dan gewoon slimmer neer: meer cash-based waar het kan, minder projectcarrousels, en stop met die Haagse reflex om alles aan migratie te framen alsof je met 400 miljoen een demografische kraan dichtdraait. En ja, jeugdzorg is een drama, maar dat los je niet op door ODA als wisselgeld te behandelen; dan krijg je alleen nog meer brandjes, hier én daar.

Juridisch gezien is “400 miljoen extra” pas iets als het ook echt additioneel is en niet via een kasschuifje of lagere afdrachten elders weer wordt teruggepakt; dat soort begrotingstrucs zie je elk jaar. En als het via multilaterale fondsen/NGO’s loopt, wil je harde subsidievoorwaarden en terugvorderingsclausules bij non-compliance, anders is het de facto een blanco cheque met een mooi persbericht erboven. steun “kopen” is politiek, maar geld wegzetten zonder afdwingbare output is gewoon slecht opdrachtgeverschap.