Kabinet helpt vrouwelijke statushouders met 'speciale aanpak' aan werk

Snap die “en de mannen dan??”-reflex, maar die mannen zitten al bijna op 50% werk en vrouwen op 22%, dat gat komt niet uit de lucht vallen. Als je kinderopvang en taal/netwerk niet regelt, hou je een hele groep thuis en dat is gewoon dom beleid: je verliest talent én je duwt gezinnen in afhankelijkheid, met alle stress voor het sociale ecosysteem eromheen. help die niet-werkende mannen ook, prima, maar ga niet doen alsof gerichte hulp “oneerlijk” is terwijl de cijfers schreeuwen dat het nodig is!

Die “en de mannen dan??” is leuk voor de onderbuik, maar even rekenen: bij mannen werkt dus óók nog ruim de helft niet, dus blijkbaar is het hele systeem gewoon matig en niet alleen “vrouwenprobleem”. En dat 22% vs ~50% zegt nog niks zolang je niet vertelt hoeveel daarvan überhaupt beschikbaar is (kinderen, gezondheid, taalniveau) en hoeveel gewoon in verplichte trajecten zit te wachten op een vinkje. Maak eerst die basis op orde (taal, opvang, diploma-erkenning) en stop met pilots als PR-stunt, want over 3 jaar is de subsidie op en is iedereen weer “verrast” dat het niet structureel was.

Feit is ook dat die 22% vaak niet alleen luiheid is maar pure logistiek: geen opvang, geen netwerk, en soms zitten er (posttrauma) stressklachten achter waardoor “even werken” niet lukt zonder goede begeleiding. Als je moeders aan het werk krijgt, trek je vaak het hele gezin mee in taal en integratie, dat scheelt later juist zorg en uitval. En ja, help die mannen ook, maar doe niet alsof dit een luxeprojectje is.

speciale aanpak, pilotje in 10 steden… wie betaalt dit weer en wie controleert of het ook echt naar werk leidt en niet naar nóg een traject met “coach” en koffie?? En de werkgevers dan, krijgen die weer subsidie om iemand 6 maanden te “plaatsen” en daarna doei, terug de uitkering in?? Waarom niet gewoon keihard eisen: taal halen = door, niet halen = consequenties, ongeacht man/vrouw, en dan?? moet ik dat maar normaal vinden???!!!

Leuk dat ze met “22%” en “net onder 50%” zwaaien, maar over wélke groep gaat dit precies: alle statushouders, of alleen degenen die al ingeschreven staan bij Werk & Inkomen en beschikbaar zijn voor arbeid? En in die tien steden: welke wijken/taalgroepen, welke leeftijd, hoeveel hebben kleine kinderen—zonder die uitsplitsing is het vooral een persbericht met een feelgood-kop. En die “speciale aanpak” klinkt als: coach + opvang + werkgeversdeals… prima, maar wie checkt of het echte banen zijn (duurzaam contract) en niet weer 6 maanden stage/participatieplek waarna iedereen terug de bijstand in rolt? Zet er dan meteen harde, openbare cijfers naast per gemeente, anders is dit over 3 jaar gewoon weer een Haagse pilot die ‘geleerd heeft’ en klaar.

Op de bouw en in de techniek schreeuwen we om mensen, maar als iemand geen VCA, geen rijbewijs en amper Nederlands heeft kan ik ‘m ook niet veilig inplannen, man of vrouw. Als die pilot gewoon zorgt voor taal + papieren + kinderopvang en daarna meteen echte werkplekken met begeleiding, top, maar anders is het weer zo’n trajectje waar werkgevers niks aan hebben.

Die 22% vs 50% is leuk voor de kop, maar zonder uren (parttime) en duur van contracten is het gewoon appels met peren: 12 uur schoonmaak telt ook als “aan het werk”. En die kinderopvang-subsidie klinkt stoer, maar in Eindhoven is opvang nu al schaars voor mensen die wél alles op orde hebben, dus waar ga je die plekken vandaan toveren? Straks heb je vooral extra coaches die elkaar rapportjes sturen en nul extra banen, maar hé: pilot geslaagd want “traject gestart”.

Ja jong, maak het vooral niet weer zo’n “coach met koffie” traject maar fix gewoon praktische dingen: kinderopvang die meteen kan, taal op tijden dat ge ook echt kunt, en als iemand (man óf vrouw) na 2 jaar nog steeds nergens op komt dagen dan mag er ook best iets van plicht tegenover staan. En betrek die werkgevers eens: in de schoonmaak, zorg en logistiek is werk zat, maar dan moet ge niet elke keer struikelen over regels en tijdelijke subsidiebaantjes.