James droomde van een eigen huis voor zijn gezin, maar sneuvelde als huurling in Oekraïne

Dus hij ging als huurling naar Oekraïne omdat hij hier geen huis kon betalen voor z’n gezin?? Wat zegt dat over ons land als mensen denken dat ze in een oorlog meer kans hebben op een toekomst dan met gewoon werken hier?! en dan staan we verbaasd dat het fout afloopt… en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

Triest verhaal, maar dat “huurling” frame is ook zo lekker makkelijk: veel van die gasten tekenen bij een Oekraïense eenheid en vallen juridisch niet eens onder het klassieke huurlingenplaatje. En nee, de EU gaat je geen koopwoning garanderen, subsidiariteit en zo, maar het is wel pijnlijk dat mensen denken dat een frontlijn meer perspectief biedt dan hier 40 jaar huren. En dan zitten we straks weer te schreeuwen dat “Brussel” jongeren de oorlog in jaagt terwijl het vooral onze eigen woningmarkt en loon/huur-verhouding is die totaal ontspoord is.

Het “eigen huis voor het gezin” klinkt ook als een soort mythe waar mensen zich aan vastklampen, alsof je pas meetelt met koop en anders gefaald hebt. Aan de andere kant: als je al jaren ziet dat sparen niet opschiet en alles duurder wordt, dan ga je blijkbaar rare risico’s normaliseren en dat is ook gewoon een teken dat er iets scheef zit.

Bizar hoe snel “eigen huis” inmiddels een soort oorlogsdoel is geworden, alsof je pas bestaansrecht hebt met een hypotheek. En ondertussen normaliseren we dat jonge gasten hun lichaam gaan verpatsen aan een front terwijl we hier rustig doorgaan met speculatie, leegstand en airbnb’s die hele wijken uitwringen… dat is pas een rot ecosysteem. Triest voor dat gezin, maar ook woestmakend dat dit kennelijk het pad is dat mensen nog “logisch” gaan vinden.

Tsja, oorlog als “bijbaan” voor een huis… dat is gewoon wanhoop én domme romantiek tegelijk. Op het water leer je: als iets te mooi klinkt (snel geld), dan betaal je uiteindelijk altijd met iets wat je niet terugkrijgt.