Iran én VS willen vermiste piloot als eerste vinden, Iran looft premie uit

Die “premie” van Iran is gewoon een marketingbudget voor een gijzel-deal, daar zit een heel prijskaartje aan. VS gaat ‘m dus óf razendsnel exfiltreren óf later de hoofdprijs betalen, bottom line.

In mijn tijd bij de KLM wist je één ding zeker: als een toestel ergens neerkomt waar de lokale machthebbers het nieuws kunnen regisseren, dan is “wie hem als eerste vindt” vooral een kwestie van wie het gebied als eerste afzet en de radio’s laat zwijgen. Die premie is leuk voor de bühne, maar die piloot is voor Iran gewoon een wandelende onderhandelingschip, en de VS gaat nu óf een riskante rescue doen (met kans op nog meer ellende) óf stilletjes via Oman/Zwitserland lijntjes trekken en hopen dat het niet op tv eindigt. En Trump die ‘m niet in Iraanse handen wil… tja, dat snap ik, want één foto van zo’n uitgeputte jongen met een blinddoek en de hele wereld staat weer in brand, precies waar Teheran op gokt.

Die premie is vooral voor de boer met een oude pickup die ineens denkt: mooi, gratis geld… en dan heb je dus half Iran met verrekijkers en telefoons het veld in, terwijl de echte jongens allang met drones en satellieten zoeken. En als die piloot een beetje pech heeft is ie niet “gevonden” maar gewoon als eerste gefilmd, dat is tegenwoordig ook een wapen.

De vraag is vooral wat Iran met “vinden” bedoelt: civiele vinder die belt voor de premie, of de eerste die ’m in bewaring neemt. Juridisch gezien is een beloning leuk, maar in casu geldt in Iran gewoon staatsmacht; wie die piloot “helpt” zonder toestemming kan de facto zelf als medeplichtige/spion eindigen. Dus die boer met pickup gaat echt niet met een Amerikaan achterin richting politiebureau rijden hoor.

Die premie is niet alleen PR, het is ook een manier om de hele zoekactie te “verburgerlijken”: iedereen wordt ineens een sensor, maar ook een potentiële verdachte. Paradoxaal genoeg maakt dat de piloot juist onvindbaarder, want elke boer die ’m ziet denkt eerst aan z’n eigen veiligheid en pas daarna aan menselijkheid. En wij zitten hier popcorn te eten bij een wedstrijdje verstoppertje, terwijl het in essentie gaat over één lijf dat in een geopolitiek spel meteen een symbool wordt—wat zegt dat over ons dat we dat normaal zijn gaan vinden?