Invoerverbod producten uit bezette gebieden op 22 september van kracht

Feit is wel: zo’n invoerverbod klinkt simpel, maar de herkomstketen is vaak expres vaag, dus handhaving wordt alles of het is vooral symboolpolitiek. Benieuwd hoe ze dat gaan doen zonder dat het weer bij de brave importeur terechtkomt en de echte sluiproutes gewoon doorlopen. En ja, als dit weer leidt tot meer polarisatie hier, zie je dat in de spreekkamer terug, stress, slapeloosheid, ruzie in families, het gaat zelden alleen over “producten”.

22 september… mooi, maar hoe ga je dat bewijzen bij een pot tahin of dadels als er “made in Israel” op staat en de factuur via een tussenhandel in Cyprus loopt? Even rekenen: als de pakkans laag is, wordt “strafbaar” vooral een woord in een Kamerbrief en betalen de nette importeurs weer voor extra papierwerk. Benieuwd of de douane straks ook echt mensen en IT krijgt, of dat dit weer met 3 fte en een excelletje moet.

Iedereen doet alsof dit alleen “etiket checken” is, maar even rekenen: zodra je het strafbaar maakt, ga je dus ook rechtszaken krijgen en dan moet je juridisch keihard kunnen bewijzen wáár het precies geproduceerd is, niet waar het is ingepakt of gefactureerd. En dan komt de leuke: wat doe je met gemengde producten (ingrediënten uit meerdere plekken) en met doorvoer via Israël zelf, ga je dan op procenten zitten of wordt het weer alles-of-niks willekeur bij de grens? Als je dat niet vooraf dichttimmert, winnen de slimme jongens op papier en mag de rest weer braaf formuliertjes invullen.