Hoe denkt de VS de Straat van Hormuz weer open te krijgen?

Die hele “we maken Hormuz weer open” praat klinkt stoer, maar het is inherent asymmetrisch: Iran hoeft alleen maar af en toe een goedkope drone of een mijn te laten slagen en de verzekeraars trekken de stekker eruit, klaar. Eilanden bezetten? dan zit je dus letterlijk in een schiettent met een kustlijn vol gaten en je moet 24/7 perfect zijn, terwijl zij maar één keer hoeven te raken. Paradoxaal dat we dit nog steeds als een militair puzzeltje framen, terwijl het eigenlijk gaat over onze verslaving aan goedkope energie en de illusie dat wereldhandel “neutraal” is en dus vanzelf beschermd wordt. Wat zegt het over ons dat we liever mariniers sturen dan eindelijk serieus minder afhankelijk worden van één smalle zeestraat?

Men vergeet gemakkelijk dat “Hormuz openmaken” niet alleen een militair klusje is, maar vooral een verzekerings- en vlaggenkwestie: als Lloyd’s en co. het te heet vinden, vaart er niks, ook al ligt de US Navy er met drie carriers. Eilanden bezetten klinkt stoer, maar dan zit je meteen in een bezettingslogica met gijzelaars, sabotage en eindeloze aanvoer; dat hebben de Britten in 1915 en de Amerikanen in Irak ook geleerd, alleen willen we dat steeds opnieuw vergeten. En China erbij vragen? die gaan echt geen schoten vangen om onze tankstations draaiend te houden; hooguit sturen ze een paar schepen om later de rekening politiek te innen.

Kijk, iedereen doet alsof dit een marine-puzzel is, maar de échte hefboom is de olieprijs: als Hormuz dicht blijft knalt Brent omhoog, inflatie weer terug, Fed langer hawkish en dan is de VS politiek sneller bereid “iets doms” te doen voor een paar dollar aan de pomp. En Iran weet dat ook: die hoeven geen schepen te sinken, alleen genoeg dreiging om de risicopremie/war-risk insurance te laten exploderen, en dan ligt de handel vanzelf stil zonder dat er één carrier hoeft te vuren.