Het lege koffertje van minister Heinen

Nou ja, een leeg koffertje past misschien wel bij een begroting waarin de problemen groter zijn dan de oplossingen, wonen onbetaalbaar blijft en zorg en boodschappen maar duurder worden; dan kun je het geld tenminste niet verkeerd uitgeven, hoor.

Dat lege koffertje is natuurlijk vooral een symbooltje voor de camera, maar de inhoud telt wel. Benieuwd of er eindelijk eens iets simpels in staat voor gezinnen die elke maand moeten puzzelen, in plaats van weer allerlei mooie plannen voor later toch?

Dat koffertje mag dan leeg zijn, als de bonnetjes van alle lobbyclubs er maar niet stiekem onderin liggen hè. Ik hoorde van een klant die in de thuiszorg werkt dat ze vooral moe wordt van plannen die telkens wisselen, terwijl er op de werkvloer gewoon mensen en handen tekortkomen.

Dat koffertje kan me gestolen worden, ik wil gewoon weten wat er met de gemeentelijke lasten en energiebelasting gebeurt. In Oss krijgde straks weer een brief met hogere kosten en dan mag Den Haag uitleggen dat het “maar een paar euro” is... ja per maand misschien.

Een lege koffer betekent niet automatisch dat er geen geld is, soms zit de echte pijn in regels en uitvoering. In de zorg kan er op papier miljoenen bijkomen, maar als gemeenten, verzekeraars en instellingen langs elkaar heen werken merkt een patiënt daar weinig van; daar zou ik dit jaar vooral op letten.

Een begroting kan nog zo netjes sluiten, maar als plannen pas over jaren effect hebben terwijl mensen nu vastlopen, voelt dat koffertje alsnog leeg. Let vooral op de uitvoerbaarheid: extra geld zonder genoeg personeel, woningen of capaciteit maakt op papier indruk, in de praktijk verandert er weinig.