Het is angstaanjagend, ik heb me in mijn volwassen leven nog nooit zo gevoeld als nu

tuurlijk is trump eng, maar die man kan alleen zóveel “ons leven beheersen” omdat media en politici hier elke scheet live pushen — en ondertussen gaan huurprijzen, zorgpremies en lonen gewoon door alsof dat bijzaak is. machteloos voel je je vooral omdat het systeem je leert dat je niks kan behalve doomscrollen, terwijl de echte macht gewoon bij geld en lobby’s ligt — not bij één clown.

Snap dat het benauwend voelt, maar het is ook wel luxe dat we hier vooral “angst” hebben via talkshows en timelines, terwijl je in Oekraïne of Gaza gewoon echt wakker wordt met sirenes. Aan de andere kant: als zo’n Trump straks weer NAVO/handel overhoop trekt merk je dat hier gewoon in prijzen en banen, dus helemaal wegwuiven is ook weer te makkelijk.

Het enge is niet eens Trump als persoon, maar dat één man blijkbaar kan laten zien hoe dun het laagje “instituties” eigenlijk is zodra genoeg mensen het spel niet meer willen spelen. We voelen ons machteloos omdat we verslaafd zijn aan het idee dat de wereld bestuurd wordt door redelijkheid, terwijl het inherent ook gewoon een strijd om aandacht en loyaliteit is. Paradoxaal: we haten zijn chaos, maar we klikken ons er elke dag weer in vast, alsof angst inmiddels een soort hobby is geworden. wat zegt dit over ons dat we pas wakker schrikken als het circus in Washington staat, maar onze eigen democratische slijtage hier als achtergrondruis behandelen?

Angst snap ik ergens wel, maar dat “Trump beheerst ons leven” is ook een beetje jezelf gek maken; hier op de bouw/industrie merk je het pas als tarieven, dollar en energie weer gaan stuiteren en klanten projecten on hold zetten. Media kunnen er 24/7 drama van maken, maar je portemonnee en je baan worden vooral geraakt door wat bedrijven en overheden ermee doen, niet door één man op tv.