Het beeld dat wij van Turkije hebben, strookt niet met de dagelijkse realiteit van de burgers

Turkije is natuurlijk meer dan Erdoğan en verkiezingsruzies, maar dat maakt de politieke werkelijkheid niet minder belangrijk voor het dagelijks leven van burgers. Wie alleen gezelligheid, familie en marktjes ziet, kijkt net zo selectief als wie alleen de president ziet; het bewustzijnsveld van een samenleving bestaat uit beide, ook als dat ongemakkelijk is.

Het beeld van Turkije wordt niet alleen gevormd door media, maar ook door de Turkse diaspora zelf: familieverhalen, vakantiefoto’s en groepsapps houden vaak een selectief thuisland in stand. Dat is geen leugen, eerder heimwee met een filter eroverheen. Paradoxaal genoeg kan juist liefde voor Turkije betekenen dat je weigert te doen alsof het dagelijkse leven losstaat van macht, economie en angst.