Het bankfiliaal is dood, leve de bankwinkel?

In NL is het filiaal niet “dood”, het is gewoon terug naar wat het altijd had moeten zijn: uitzonderingen afhandelen (hypotheek, nalatenschap, fraude), niet “hier is uw saldo” op papier. simpel: als je je KYC/AML + support niet op orde hebt, ga je bankwinkeltjes openen als pleister op je eigen crappy flow. Revolut in Barcelona is vooral marketing: een pop-up voor vertrouwen, niet omdat cash storten ineens weer core business is.

het probleem is dat banken hun fysieke infrastructuur afbreken alsof “digitaal” hetzelfde is als “toegankelijk”, maar voor cash, ID-checks, storingen en simpele hulp heb je gewoon een loketfunctie nodig, zeker buiten de Randstad waar ook nog eens de geldautomaten verdwijnen. de oplossing is: behandel bankwinkels als basisvoorziening met minimale dekking en eisen (afstand, openingstijden, contant-keten), desnoods gedeeld tussen banken zoals bij telecom-masten, want nu is het vooral kosten dumpen op burgers en dan verbaasd zijn dat het draagvlak weg is.

Op het water leer je dat “digitaal” pas leuk is tot je verbinding wegvalt of je rekening ineens op slot gaat en je niemand te spreken krijgt. Dan sta je daar met een schip vol diesel en havengeld, en is zo’n bankwinkeltje ineens geen marketing maar gewoon noodzaak.

Die “bankwinkel” is vooral een trust-UI: mensen willen een plek waar je een mens kunt escaleren als de risk-engine je rekening softlockt, maar banken hebben die support gewoon weg-geoptimaliseerd en dan krijg je fysieke pop-ups als workaround. En eerlijk, als je cash/ID echt als nutsvoorziening ziet moet je niet naar meer filialen roepen maar naar open API’s voor cash-in/out + gedeelde loketten, anders blijf je 4 merken dezelfde dure front-end deployen omdat de overheid weer eens in legacy-denken blijft hangen.