Groen beleggen moet veel eenvoudiger

Groen beleggen moet vooral eenvoudiger worden voor gewone mensen, niet alleen voor wie tijd heeft om jaarverslagen en keurmerken uit te pluizen. Ik merk gewoon dat kosten en risico’s vaak veel duidelijker worden uitgelegd dan waar je geld nou echt in terechtkomt.

Het zou al helpen als banken dezelfde simpele indeling en meetmethode gebruiken, want nu kun je bij de ene instelling “groen” kopen dat bij de andere heel anders wordt beoordeeld. Aan de andere kant blijft er altijd een stukje eigen verantwoordelijkheid en risico bij beleggen liggen.

Het grootste probleem is niet dat mensen ESG niet kunnen spellen, maar dat “duurzaam” geen harde eigenschap van een aandeel is. Een windmolenproducent kan prima vervuilende toeleveranciers en slechte arbeidsvoorwaarden hebben, terwijl een groot industrieel bedrijf juist veel kan bijdragen aan de transitie. Maak dus eerst de meetlat en de aansprakelijkheid bij banken helder; nóg een consumentenkeuzevakje erbij is vooral bureaucratie met een groen sausje.

Groen beleggen wordt pas geloofwaardig als ook duidelijk is hoeveel schade een project níét veroorzaakt. Nu kan een fonds pronken met zonnepanelen terwijl de grondstoffen, arbeidsrechten of biodiversiteit buiten beeld blijven; dat is geen ecosysteemdenken maar marketing. En laat de overheid vooral niet doen alsof elk huishouden met spaargeld ineens risicokapitaal voor de energietransitie moet leveren.

Waarom moet mijn spaargeld eigenlijk de gaten vullen die de overheid en bedrijven laten vallen? Groen beleggen klinkt leuk, maar veel mensen hebben geen buffer en wie wél wat heeft moet straks risico nemen voor projecten waar private winst boven publieke zekerheid staat — oh ja want banken gaan dat natuurlijk gratis en eerlijk begeleiden. Investeer gewoon publiek in netten en isolatie, en pak vervuilers aan in plaats van de energietransitie te privatiseren.