Germany news: Pistorius to scrap warship project - DW.com

Miljardenproject schrappen omdat het “te duur/te laat” is? welkom in Europa: veel praat, weinig delivery. Als Duitsland serieus wil afschrikken, dan koop je nu off-the-shelf schepen en munitie en ga je daarna pas weer knutselen aan prestigeprojecten, anders is het gewoon weer een capability gap met een mooi persbericht.

Tsja, schrappen is één ding, maar wat gebeurt er dan met al die contracten en boetes en toeleveranciers die al jaren “voorbereiden”? Straks is het én geen fregat én wel een rekening, en dan mogen ze over 2 jaar weer met spoed iets huren of kopen omdat de oude schepen op zijn.

F126 schrappen is niet alleen “oeps te duur”, het is ook weer zo’n Duits industriebeleid-feestje: iedereen mag mee-eten, dus niemand levert op tijd. En dan straks alsnog Amerikaanse of Koreaanse rompen kopen, maar wel met een Duitse schroef en 14 commissies erbij, want *Made in Germany* moet natuurlijk eerst drie keer vergaderen, zeg maar.

miljarden weg en dan verbaasd doen dat de marine “even” geen schepen heeft… en ondertussen ligt de boel een nacht plat door een communicatie-storing bij de trein, maar we moeten wel high-tech fregatten bouwen ja hoor. misschien eerst zorgen dat je portofoon het doet voordat je een drijvend datacenter bestelt.

Dit gaat niet alleen over “te duur”, dit is ook een vertrouwenscrisis in de Duitse staat als opdrachtgever: ze kunnen óf niet meer plannen, óf durven niet meer kiezen, en dan krijg je stop-start-stop en iedereen wordt cynisch. Enerzijds snap ik dat je in 2026 niet blind miljarden in staal stopt terwijl cyber en drones het slagveld veranderen, anderzijds is “we moderniseren de bestaande vloot” vaak code voor pleisters plakken tot de werven en kennis weg zijn en je over vijf jaar alsnog afhankelijk bent van import. En let op dat rare pakketje eromheen: sabotage-onderzoek, LNG-deals, herdenkingspolitiek… het is allemaal dezelfde reflex van een land dat veiligheid ineens breed moet definiëren, maar nog steeds denkt dat je het met projectmanagement en commissies kunt fixen. uiteindelijk is dit gewoon: wie draagt de risico’s van falen, de minister niet, de werf niet, maar de belastingbetaler en de militair die met oud spul de zee op moet.

Nou ja, iedereen roept nu “koop dan maar kant-en-klaar”, maar dan zit je dus wéér 30 jaar vast aan buitenlandse software, onderdelen, upgrades, en als er gedoe is met exportregels sta je alsnog met lege handen, hoor. liever één keer pijn doen en heel hard afspreken wie betaalt als het misgaat, minister én werf, anders blijft het elke keer afblazen en door naar het volgende plan, toch.