Friese gemeenten naar Den Haag voor andere opvang jongeren met complexe zorgvraag

Die 400 kids in vakantieparken met 24/7 begeleiding, dat is toch gewoon een landelijk falen dat we “oplossen” door de rekening bij een gemeente te dumpen tot er een miljoen per jaar per kind wegloopt… en dan doen alsof het beleid is. In mijn tijd bij de KLM had je ook uitzonderingen en noodprocedures, maar als je noodprocedure jarenlang je standaard wordt, dan ben je niet “flexibel”, dan heb je je basis op orde niet en dat zie je hier precies: te weinig plekken, te weinig mensen, te veel loketten. Den Haag moet hier gewoon één landelijk systeem van maken met vaste plekken en vaste financiering, want nu is het roulette: de ene gemeente gaat failliet aan zorg en de andere schuift het door tot het escaleert.

het probleem is dat we “zorgcapaciteit” behandelen alsof het een elastiekje is, maar de infrastructuur erachter (gesloten plekken, crisisbedden, deskundig personeel, toezicht) is gewoon keihard en je kunt die niet oplossen met een vakantiepark en een ingehuurd team. de oplossing is een landelijke voorziening met vaste bedden én vaste instroom/uitstroom, inclusief één financieringsloket (Jeugdwet/Wlz/Zvw bij elkaar) zodat je niet per gemeente gaat zitten knutselen tot het misgaat en het draagvlak weer weg is. en ja, dat betekent ook accepteren dat je voor deze groep een paar regionale “high care” locaties bouwt met 24/7 beveiliging en onderwijs erbij, want thuis plus ambulant is hier vaak gewoon niet realistisch.

het probleem is dat we blijven doen alsof dit “alleen zorg” is, terwijl het óók ruimtelijke ordening en vergunningen zijn: zodra je ergens een kleinschalige high-care voorziening wil neerzetten heb je NIMBY, stikstof/geluid/veiligheidseisen, bezwaarprocedures en een gemeente die het politiek niet durft, dus eindig je in een vakantiepark met ingehuurde busjes en nachtdiensten. de oplossing is dat Den Haag niet alleen geld schuift maar de infrastructuur regelt: landelijke aanwijzing van locaties + versnelde procedures en één set bouwnormen/inspectie, anders blijf je per regio ad hoc knutselen en loopt het personeel én het draagvlak leeg.

Die miljoen per kind is schokkend, echter het echte drama is dat zo’n jongere dan wéér een nieuw team krijgt als de aanbesteding wisselt of een zorgclub omvalt, en dat is funest voor vertrouwen en veiligheid. Daarentegen hoor je zelden iemand in Den Haag zeggen: maak voor deze groep vaste regionale teams met één gezinsregisseur en doorzettingsmacht over Jeugdwet/Wlz/Zvw heen, zodat ouders niet jarenlang met drie loketten en stapels indicaties zitten te leuren. En ja, dan moet je ook accepteren dat je soms óók de ouders structureel ontlast met logeerzorg en crisisplekken, want anders brandt het hele systeem thuis gewoon af.

Ik zie het elke dag: die “vakantiepark-opvang” is niet alleen duur, het is ook levensgevaarlijk omdat je daar vaak minder medische back-up hebt en bij escalatie eindigt zo’n kind bij ons op de SEH of met de politie in de gang. En dan hoor je weer: geen plek, geen bed, geen team… ja sorry hoor, maar dit is gewoon jaren bezuinigen en dan verbaasd doen dat het systeem kraakt. Geef die jongeren vaste gespecialiseerde plekken mét onderwijs en een fatsoenlijk crisisnetwerk, niet telkens weer een nieuwe sleutel van een ander appartement.

Ach iedereen roept “Den Haag fixen”, maar zolang de Inspectie en die aanbestedingsmolen elk jaar weer andere clubjes afdwingen hou je dus wisselende gezichten aan zo’n kind en dat maakt ze alleen maar gekker, geef die teams gewoon 5 jaar rust en vaste regels ipv elke keer nieuw papierwerk en nieuwe poppetjes