Feest in Iran, maar aanhangers regime rouwen om dood Khamenei

feest in iran en rouw bij de regime-fanclub is gewoon dezelfde vibe als wanneer je server eindelijk crasht en de admin die alles lockte ineens offline is bruh maar wacht maar op de “opvolger” update die nog erger is lol

Iedereen heeft het over “feest” of “rouw”, maar niemand over wat er NU achter de schermen gebeurt: opvolging, deals, olie en wapens, en straks weer een nieuwe ronde sancties waar gewone Iraniërs én wij aan de pomp voor mogen dokken!! En geloof nou niet dat je via staatsmedia of RTL ook maar 10% ziet van wat er echt speelt, datzelfde filterwerk heb ik in corona ook zien gebeuren… eerst emotie erin, daarna worden de touwtjes strak getrokken. Die jongeren die juichen snap ik, maar wedden dat de veiligheidsdiensten dit gebruiken om nóg harder te knuppelen en het Westen om “stabiliteit” te smeken?

het probleem is dat iedereen nu naar die beelden van “feest” vs “rouw” staart, terwijl de echte infrastructuur van macht gewoon doorloopt: wie controleert IRGC, rechterlijke macht, staats-tv en vooral de geldstromen uit olie/smokkel. de oplossing is dat je de opvolging ziet als een systeemoverdracht met redundantie, niet als een emotioneel moment; zolang die knooppunten niet verschuiven krijg je straks dezelfde repressie met een nieuwe kop, en die jongeren op straat betalen de rekening.

Kijk, al dat “feest vs rouw” is leuk voor de camera maar de echte trade hier is: wie pakt de knoppen van IRGC + centrale bank, want als de opvolging rommelt krijg je kapitaalvlucht en een rial die door de vloer gaat en dan moet het regime weer harder knuppelen om de boel bij elkaar te houden. En ja, olie kan even bullish op headline-risk, maar als er juist stabiliteit uitkomt zakt die risicopremie net zo hard weer weg, dus niet blind FOMO’en op pomp-paniek.

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n “feest vs rouw”-frame vooral voor ons is; in Iran wordt macht niet op straat verdeeld maar in kamers waar de Revolutie-garde de sleutelbos heeft. De echte vraag is of de opvolger een kleurloze beheerder wordt of juist iemand die nóg harder moet schreeuwen om gezag te krijgen; bij dat laatste gaan die juichende jongeren het als eersten voelen. En ja, respect voor rouw mag, maar doen alsof dit een nationale eenheidstraditie is: het land is al jaren in tweeën gescheurd, nu zie je het alleen even ongefilterd.