Europa maakt zich op voor speech Macron over nucleaire strategie

In mijn tijd bij de KLM leerde je al snel dat afschrikking niet gaat om “of je het ooit gebruikt”, maar of de tegenpartij gelooft dat jij het kán en wíl als het echt moet, en dat snapt Macron dondersgoed met die onderzeeërs als stille verzekering. Alleen moet Europa dan wel eerlijk zijn: als we straks gezellig onder de Franse paraplu willen kruipen, dan hoort daar ook geld, politieke ruggegraat en een gezamenlijke lijn bij, niet weer 27 landen die stoer praten en bij de eerste Russische dreigbrief in paniek naar Washington rennen. En Rusland roept natuurlijk provocatie, maar die hebben zelf de nucleaire dreiging tot dagelijks achtergrondgeluid gemaakt; het wordt tijd dat we ophouden met wensdenken en gewoon zorgen dat er iets staat dat serieus genomen wordt.

Even los van “stoer doen” of “Franse machtspolitiek”: die 290 koppen zijn niet bedoeld om een oorlog te winnen maar om hem onbetaalbaar te maken, en dat werkt alleen als de commandostructuur helder is. Maar dan is Pietansen z’n punt ook reëel: ga je als EU-landen meebetalen zonder echte inspraak, of accepteer je dat je dan dus ook geen “knop” krijgt? En klein feitje: VK wil helemaal niet afbouwen, die zitten juist op moderniseren (Trident), dus het EU-probleem is vooral dat we na Brexit geen tweede kernmacht meer *ín* de club hebben.