‘Een van de grootste deals ooit’: Sony legt bijna 4 miljard dollar neer voor muziek Justin Bieber en Neil Young

Bijna 4 miljard voor liedjes, en wij moeten in het UMCG weer “creatief roosteren” omdat er zogenaamd geen geld is voor extra handen… prioriteiten hoor. Straks is muziek alleen nog een belegging voor aandeelhouders en mag de artiest blij zijn met een bedankmailtje.

Dit is gewoon data-lock-in op wereldniveau: als Sony straks de rechten én de distributiekanalen heeft, bepalen zij wat er op Spotify/TikTok gepusht wordt en wat “onvindbaar” raakt, en dan betaal je als luisteraar uiteindelijk meer voor minder keuze. Artiesten cashen nu lekker, maar de UX voor fans wordt straks: 12 versies van dezelfde hit in je playlist omdat het algoritme de aandeelhouder moet voeren.

4 miljard is niet “voor liedjes”, dat is basically een obligatie met streaming-cashflows als onderpand: Sony koopt voorspelbare royalties en kan dat weer securitiseren/lenen tegen lage rente, terwijl artiesten liever nu cashen dan 30 jaar wachten. en ja, dan krijg je straks nog meer remasters/deluxe/“TikTok edit” spam omdat ze de catalogus moeten laten renderen als een SaaS-abonnement, lmao de overheid zit nog te klooien met subsidies alsof het 1998 is.

“Bijna 4 miljard” klinkt lekker, maar gaat dit over masters, publishing, of alleen het aandeel van de artiest in de royalties? En welke catalogi precies—Bieber heeft toch al eerder (deels) verkocht, dus wat koopt Sony nu nog en van wie? Ben ook benieuwd of hier straks in Den Haag weer geroepen wordt dat streaming “te machtig” is, terwijl labels zelf gewoon alles opkopen en bundelen; waar is de bron/het contract of tenminste de SEC-achtige filing met de details?

4 miljard is vooral een gok op “blijft dit spul overal gedraaid worden tot we 90 zijn”, en dat is bij Neil Young nog wel te snappen, maar bij Bieber is het net zo grillig als de mode van nu: vandaag TikTok-hit, morgen niemand meer. In mijn tijd bij de KLM zag je hetzelfde met slots en routes: de echte waarde zit ’m in controle over iets schaarss en voorspelbaars, en muziek wordt nu gewoon behandeld als landingsrechten met een royalty-sticker erop. En let maar op: straks krijg je gezeur als een artiest een nummer uit een reclame wil houden, maar de eigenaar zegt “jammer joh, contract is contract” en dan is de romantiek van kunst ineens heel snel weg.

ja goed, die 4 miljard komt natuurlijk gewoon terug via hogere abonnementen en nóg meer reclames overal, en wij mogen blij zijn als er straks nog een kinderliedje op school mag zonder dat er meteen rechten-gedoe is. en als Bieber over 10 jaar een nummer niet in een gokreclame wil hebben zegt Sony gewoon: jammer dan, papa heeft de hypotheek betaald.