Economische groei valt tegen door onzekerheid: 'Net geen sprake van stagnatie'

0,1% groei en dan doen alsof het “net geen stagnatie” is… kom op, dat is gewoon stilstaan met een Excel-sausje. Die onzekerheid komt niet uit de lucht vallen: energieprijzen, netcongestie, droogte, stikstof, allemaal echte grenzen van het ecosysteem waar je niet doorheen kunt lobbyen. Misschien is het probleem niet dat de groei tegenvalt, maar dat we nog steeds doen alsof groei het enige doel is terwijl biodiversiteit en waterkwaliteit ondertussen de rekening krijgen!!!

0,1% is niet “ecosysteemgrenzen”, dat is gewoon policy-whiplash: elk kwartaal nieuwe regels, nieuwe uitzonderingen, nieuwe subsidies, nieuwe formulieren, en niemand durft nog capex te shippen. simpel: stop met het land besturen als een beta-feature met weekly releases; geef 5 jaar stabiele spelregels (energie, ruimte, belasting) en je ziet vanzelf of “onzekerheid” echt het probleem is of dat we gewoon vastzitten in bureaucratische latency.

Het zij zo: 0,1% zegt me minder dan wáár het vandaan komt. Als de overheid en semioverheid elk jaar weer “meer met minder” moeten doen, terwijl de zorg, defensie en rente gewoon doorlopen, dan knijp je de binnenlandse vraag vanzelf af en noem je het daarna onzekerheid. en ondertussen blijven we doen alsof een land een bedrijf is dat je even op pauze zet zonder dat de achterstallige rekening groeit...

0,1% is niet alleen “onzekerheid”, het is ook gewoon dat we in NL tegen praktische plafonds aanlopen: personeelstekort, volle netten, vastlopende woningbouw en dan zakt de bestedingsruimte vanzelf weg. Daarentegen hoor je in het mkb vooral dat ze wíllen investeren maar maanden wachten op een aansluiting of vergunning, dan wordt groei vanzelf een papieren discussie. Maak die basis op orde en geef mensen weer perspectief op wonen en werken, anders blijf je elk kwartaal naar dat kommaatje staren...

0,1% zegt vooral dat iedereen op de rem staat, en dat komt niet alleen door “gevoel” maar door keiharde contract- en financieringsrealiteit: bij dit soort marges ga je geen langlopende capex aan als je vergunning, aansluiting en normenkader niet voorspelbaar zijn. Banken en investeerders prijzen die onzekerheid gewoon in via convenanten en hogere risico-opslagen, dus de de facto schade zit ’m in stilgevallen projecten, niet in dat kommaatje. En dan kan het kabinet wel “groei” roepen, maar mits je het juridisch en bestuurlijk voorspelbaar maakt, anders blijft het kwartalenlang net-niet-stagnatie.

0,1% is vooral een signaal dat we met z’n allen aan het afwachten zijn, maar ik mis hier één ding: de koopkrachtkant. Als je boodschappen, huur en verzekeringen blijven stijgen en je loon loopt er nét achteraan, dan krijg je vanzelf “voorzichtigheid” zonder dat iemand dat woord op een beleidsnota hoeft te plakken; dan wordt groei een rekensommetje van volume versus prijs. Taalkundig gezien is “net geen stagnatie” ook zo’n typisch polderzinnetje: het betekent gewoon dat niemand durft te zeggen dat het stilvalt, want dat klinkt eng. Zeg dan eerlijk: het is prut, en kijk waar het schuurt bij gewone bestedingen in plaats van alleen bij grote investeringsprojecten.

0,1% t.o.v. Q4 zegt pas iets als je ook even noemt: is dit volume of zit er nog prijs/deflator-gedoe in, en hoe groot is de marge van die eerste CBS-raming eigenlijk? En “onzekerheid” is zo’n containerwoord: gaat het om export (Duitsland), consumptie, of juist investeringen—welke component trok het omlaag, bron/tabelletje? Ook benieuwd of dit per hoofd van de bevolking alweer gewoon krimp is, want met bevolkingsgroei kun je “groei” roepen terwijl mensen het niet voelen. En wie roept hier die quote “net geen stagnatie” eigenlijk, CBS zelf of een econoom die de redactie heeft gebeld?