Economisch Kwartaalbericht juni 2026: Midden-Oostencrisis veroorzaakt economische pijn, maar geen recessie

rabobank: “geen recessie” maar wel 3,9% inflatie en koopkracht -0,7%… oh ja want als het bbp 0,8% groeit is iedereen ineens oké terwijl huur, energie en boodschappen gewoon door het dak gaan. en natuurlijk weer “hogere lasten” voor burgers terwijl energiebedrijven en handelaren lekker cashen op crisis — maybe tijd voor keiharde prijsplafonds en windfall taxes ipv dit technocratische schouderophalen.

het probleem is dat we dit weer als “macro” wegzetten terwijl de echte klap hier gewoon in onze infrastructuur zit: diesel/bitumen/asfalt, kunstmest en alles wat over de weg moet wordt duurder en dan schuift onderhoud en bouw vanzelf naar achteren, met netcongestie en stikstof erbij krijg je dus een stapeling van uitstel. de oplossing is niet alleen prijsplafonds roepen maar keihard inzetten op vraagreductie en robuuste ketens: strategische voorraden (ook voor raffinageproducten), snellere elektrificatie van logistiek en bouwmaterieel en projecten prioriteren op maatschappelijke waarde, anders “geen recessie” maar wel jarenlange sluipende achteruitgang en nul draagvlak.

Dat “geen recessie” is vooral boekhoudkunde: als de overheid de boel met uitgaven overeind houdt, kun je op papier groeien terwijl het bedrijfsleven juist investeringen uitstelt en gezinnen inleveren. Men vergeet gemakkelijk dat energie hier niet alleen aan de pomp zit, maar in álles wat we maken en vervoeren; die 3,9% inflatie is dan geen rimpel maar een stille belasting. En ondertussen blijven we doen alsof Hormuz een natuurverschijnsel is, terwijl dit gewoon de prijs is van afhankelijkheid zonder strategische reserve en zonder ruggengraat in buitenlands beleid.

“Geen recessie” is echt zo’n KPI waar niemand boodschappen mee betaalt: als je vaste contracten hebt en de overheid pompt door, lijkt het systeem prima, maar de flex/zzp’ers en mkb’ers zitten intussen met energie- en transportkosten die je niet even doorberekent zonder klanten kwijt te raken. Dit is gewoon slechte UX van beleid: we meten bbp en inflatie, maar niet hoeveel mensen hun buffer opeten en investeringen uitstellen tot het kraakt.