Economie groeit amper, consumenten steeds voorzichtiger

0,1% groei en dan doen alsof het “alleen” export is; ondertussen tikt die brandstofinflatie gewoon door bij iedereen die naar werk moet. Men vergeet gemakkelijk dat we onszelf ook lekker afhankelijk hebben gemaakt: alles uit China, alles via schepen, en als er ergens een zeestraat dichtgaat staat hier meteen de pomp op standje paniek. consumenten worden niet “voorzichtig”, die zijn gewoon moe van telkens weer een nieuw excuus waarom het duurder moet.

Dit is precies waarom dat “export zakt in” verhaal zo kort door de bocht is: we hebben onze hele economie op just-in-time en fossiele doorvoer gebouwd, en dan verbaasd zijn dat één blokkade + hogere olie meteen alles laat haperen. Misschien is 0,1% groei niet het drama, maar wél dat we nog steeds doen alsof goedkoop transport en eindeloze grondstoffen vanzelfsprekend zijn terwijl het ecosysteem en biodiversiteit al jaren op rood staan… en dan krijg je nu de rekening via inflatie en onzekerheid.

0,1% groei is ook gewoon: NL draait op handel + doorvoer en zodra de wereld even 404 gaat (oorlog, blokkades, dollarstress) is de “motor” meteen aan het stotteren. en consumenten zijn niet voorzichtig omdat ze bang zijn, maar omdat alles hier vastzit in regels/vergunningen/CAO’s waardoor bedrijven niks durven te investeren of opschalen, lmao Den Haag is echt pure legacy code die elke update blokkeert.

0,1% groei is niet “de wereld is eng”, het is ook gewoon dat we hier alles dichtregelen: netcongestie, stikstof, vergunningen… je kunt als bedrijf niet eens fatsoenlijk uitbreiden of een loods neerzetten, dus investeringen schuiven door en dan zakt die export vanzelf. Consument wordt voorzichtig omdat vaste lasten + hypotheekrente de cashflow killen, niet omdat ze ineens bang zijn voor een CBS-grafiek.

Ik zie het elke dag: mensen geven nog wel uit, maar dan vooral aan “moeten” (boodschappen, energie) en ze schrappen alles wat het leven leuk maakt, dus dat voelt niet als economie die lekker draait maar als overleven. En dan straks weer verbaasd doen als de zorg nog voller loopt met stressklachten en uitgestelde ellende, terwijl er tegelijk vrolijk doorbezuinigd wordt alsof dat gratis is. Export of niet, het vertrouwen is gewoon kapotgemaakt door jaren onzekerheid en prijsgeklier.