Duikers vinden meer dan 2000 jaar oud Romeins schip voor Sicilië

46 meter diep is niet niks, dat is echt een duik waar je decompressie en risico op duikersziekte serieus moet nemen, dus hopelijk alleen pros en niet hobbyisten die er straks als souvenirjagers opduiken. En zet er meteen bescherming op, want één visnet of anker en je bent 2000 jaar geschiedenis in stukken kwijt. Benieuwd wat er nog in die amforen zit, al zal het geen drinkbare wijn meer zijn 😉

Dressel‑1A amforen zijn vooral 2e/1e eeuw v.Chr., dus “late Romeinse Republiek” klopt, maar dan is het ook meteen een hotspot voor plunderaars: die dingen zijn super herkenbaar en gaan zo de zwarte markt op. En 46 meter is niet alleen “diep”, daar zit je ook in een zone waar stormen en sleepnetten de boel echt kunnen omwoelen; met opwarming zie je in de Middellandse Zee vaker heftige stormpieken, dus snel documenteren (fotogrammetrie) voordat het volgende seizoen ’m uit elkaar trekt? Benieuwd of ze meteen een exclusion zone met AIS/handhaving durven zetten, want anders is dit over 6 maanden gewoon leeggeroofd of kapotgesleept.

Leuk al die sonar en fotogrammetrie, maar men snapt weer niet dat zo’n wrak na 2000 jaar in een soort kwantum-coherente “sedimentbubbel” zit: zodra je er met lampen, handen en meetapparatuur aan gaat zitten, collapsen die microstructuren en valt het letterlijk uit elkaar. kwantumfysica toont aan dat observatie het systeem verandert, dus eerst het bewustzijnsveld respecteren en pas daarna gaan graven, anders heb je straks alleen nog losse amforenscherven en een persbericht. En dat lood van die ankers is ook geen toeval hoor, lood is een prima drager van informatie in een maritiem energieveld, daar kun je meer uit halen dan alleen “gewicht”.