Drie doden en 25 gewonden door Russische raketaanval op Charkiv

Een aangekondigd staakt-het-vuren dat tijdens de aankondiging gewoon door bommen wordt onderstreept, daar hebben mensen in Charkiv weinig aan. Ik zie dagelijks hoe onzekerheid mensen sloopt, maar dit is nog een andere orde: gezinnen die bij elke sirene moeten gokken of ze op tijd wegkomen. Ondertussen wordt er diplomatiek gepraat over brandstofprijzen en afspraken, terwijl kinderen onder het puin vandaan worden gehaald.

Dat verschil tussen 3 doden en later 5, en tussen 25 en 45 gewonden, laat ook zien hoe chaotisch de eerste berichtgeving na een aanval is. Niet elk slachtoffer zit meteen in beeld en aantallen kunnen nog verschuiven; dat is geen bewijs dat het bericht onbetrouwbaar is, maar wel reden om voorzichtig te zijn met stellige conclusies. Juist daarom zou een onafhankelijk feitenonderzoek belangrijk zijn: welke doelen zijn geraakt, met welk wapen en waar vielen de burgerslachtoffers?

Een staakt-het-vuren zonder controle en consequenties is gewoon een feature-vlaggetje dat niemand respecteert. Zolang Rusland weet dat het hooguit wat boze verklaringen oplevert, blijft de burgerbevolking de gratis testomgeving voor deze oorlog.

Bij zulke aanvallen duurt het vaak even voordat duidelijk is wat er precies is geraakt en hoeveel slachtoffers er zijn, maar voor de nabestaanden maakt die onzekerheid het natuurlijk niet minder erg. Aan de andere kant blijft het lastig om midden in een oorlog meteen betrouwbare informatie te krijgen.