Dreigende berichten aan boord van passagiersvlucht, Israël zet straaljagers in

Wat mij opvalt: één appje met “dreigende berichten” en hop, straaljagers de lucht in; ik snap het wel hoor, maar je maakt zo’n toestel meteen een vliegende paniekbuis. En ondertussen blijft het vaag wie die berichten stuurt en via welk kanaal—als het gewoon een flauwe grap in een groepschat is, mag daar best eens keihard op gestraft worden, want je gijzelt letterlijk honderden mensen met je aandachtstekort.

Vanuit het buitenland gezien: als je op Israël vliegt is “better safe than sorry” gewoon standaard, die hebben geen luxe om eerst drie commissies te laten vergaderen terwijl er 200 man in de lucht zit. Wat me wél stoort: Wizz en co. verkopen tickets alsof het een busrit is, maar qua security/communicatie aan boord is het vaak echt budgetniveau, en dan krijg je dus paniek omdat iedereen tegelijk op z’n telefoon gaat zitten staren. En in NL gaan we straks weer huilen om “militarisering” terwijl dezelfde mensen moord en brand schreeuwen als er één keer níet wordt ingegrepen.

Mensen doen alsof die straaljagers “paniek” zijn, maar het is vooral luchtpolitie: je wil meteen een gecontroleerde corridor en iemand die kan ingrijpen als het echt mis is, punt. Wat ik wél mis in dit soort berichten: wie beoordeelt die dreiging eigenlijk, cockpit/ATC/security liaison, en hoe snel wordt dat gedeeld met de rest van het Europese netwerk (EUROCONTROL etc.)? Als elke mafkees met een anoniem berichtje een scramble kan triggeren, dan is dat óók een security-issue, want dan train je je systemen op ruis.