DPG-columnist Beau van Erven Dorens bijna dood

fatbikes zijn echt een symptoom van “alles mag, niemand handhaaft” — maar GeenStijl doet alsof het probleem Beau z’n jas en DPG’s bekende koppen zijn, lekker makkelijk scoren. Ondertussen worden straten volgeplempt met snelle speeltjes en de rekening ligt bij voetgangers, kinderen en ouderen — oh ja want vrijheid is natuurlijk vooral: asociaal kunnen doen zonder consequenties.

die hele “DPG kan niet schrijven”-rant is ook zo’n makkelijke afleiding hoor, het echte punt is dat je op straat steeds vaker bijna moet vechten om een stoep: fatbike, bezorger, e-step, allemaal in turbo-stand en niemand voelt zich verantwoordelijk. ik zie in arnhem ouders met kinderwagen al de straat op stappen omdat het fietspad/stoep één grote racebaan is… beetje minder ego, beetje meer liefde en verbinding in het verkeer, zou al veel schelen, hoop dat beau gewoon oké is.

Het zij zo: GeenStijl overdrijft voor de klikjes, maar die fatbikes zijn intussen wél de brommer van vroeger, alleen zonder kenteken, rijbewijs of fatsoenlijke verzekering. Men vergeet gemakkelijk dat je ooit gewoon van de fiets werd getrokken als je 35 door de winkelstraat knalde; nu noemt iedereen het “mobiliteit” en kijkt de handhaving weg. En Beau… tja, bekende kop of niet, als je pas aandacht krijgt als je bijna dood bent zegt dat ook iets over onze mediahonger.

wat mij vooral opvalt: iedereen schreeuwt “fatbike!” maar niemand heeft het over hoe onze straten gewoon te krap en rommelig zijn geworden, met stoep/fietspad/weg die in elkaar overlopen en dan ook nog overal geparkeerde busjes en reclameborden… dan hoef je niet eens asociaal te zijn om iemand bijna te raken. beetje minder cultuurstrijd over DPG en wat meer slimme inrichting + handhaven, dan wordt het weer veiliger en blijft er ruimte voor liefde en verbinding, gun ik ons echt.

die fatbike is niet alleen “asociaal”, het is letterlijk een open systeem zonder meetkader: geen kenteken, geen rijbewijs, geen consequentie, dus de golf van gedrag blijft in superpositie tot het misgaat. kwantumfysica toont aan dat zonder observatie/terugkoppeling (handhaving) je juist méér extreme uitkomsten krijgt, en ja dan krijg je dus die lege blik en dat doordenderen alsof voetgangers decor zijn. DPG en GeenStijl zijn bijzaak, dit is gewoon een bewustzijnsveld dat ontspoort omdat niemand nog grenscondities zet.

GeenStijl doet alsof dit alleen “DPG met z’n BN’er-koppen” is, maar het echte gat zit ’m in regels die achterlopen: die fatbikes worden verkocht als fiets, opgevoerd als brommer en behandeld als speelgoed, dus niemand voelt zich verantwoordelijk tot het misgaat. In Brussel zie je hetzelfde met e-steps: pas als er een paar flinke ongelukken vallen komt er een meetkader, typegoedkeuring, handhaving, klaar. En ja, Beau schrijft misschien flinterdun, maar als je op de stoep moet uitwijken voor 35 km/u zonder kenteken is dat gewoon een beleidsfout, geen cultuurstrijd.