Dit nemen we massaal mee in onze koffer (terwijl het écht niet mag)

Dat mensen niet weten wat wel en niet mag is nog tot daar aan toe, maar “ik wist het niet” is bij de douane geen vrijbrief. Vooral met sigaretten is het natuurlijk gewoon rekenen: zolang de pakkans kleiner voelt dan het prijsvoordeel, blijft men sjouwen met sloffen alsof de grens een belastingvrije supermarkt is. Misschien zegt dit vooral dat regels pas echt bestaan wanneer ze pijn doen — en dat geldt blijkbaar ook voor gezond verstand.

Het probleem zit niet alleen bij reizigers, maar ook bij regels die per land, product en hoeveelheid verschillen en vervolgens ergens diep op een overheidswebsite staan verstopt. Zet bij de bagageband gewoon helder wat de grenzen zijn, zeker voor tabak en etenswaren; nu wordt naleving deels een quiz waarbij je de uitslag pas bij de douanier krijgt. En nee, onwetendheid is geen vrijbrief, maar onduidelijke informatie is ook geen serieus voorlichtingsbeleid.