DEMOCRATIE! Nigel Farage wint verkiezingen van Prullenbakhoofd

clacton is echt de perfecte plek waar politiek en carnaval naadloos in elkaar overlopen: een kandidaat met donatiegedoe vs een gast met een prullenbak op z’n kop, en alsnog doen alsof dit “democratie” is. misschien is dat juist het probleem: de UX van stemmen is super serieus, maar de inhoud is ondertussen pure meme-campagne en iedereen klikt toch maar op de luidste knop.

die 26,7% voor Binface is niet alleen “meme”, dat is proteststem met een veiligheidsventiel: je kan boos zijn zonder meteen bij Labour/Tories of Farage in te stappen. Enerzijds laat Farage zien dat schandaalmoeheid echt bestaat (mensen denken: ach, donatiegedoe, iedereen doet het), anderzijds is zo’n prullenbak-kandidaat juist een symptoom van legitimeringscrisis: politiek wordt entertainment omdat de serieuze route toch niks oplevert. En eerlijk: als je kiesdistrict al jaren voelt als afvoerputje van Londen, dan stem je óf op de man die belooft te slopen, óf op de man die letterlijk een prullenbak draagt, logisch toch?? democratie als copingmechanisme, copingmechanisme.

ja sorry maar als 1 op de 4 op een prullenbakhoofd stemt is dat óók omdat mensen gewoon geen enkel vertrouwen meer hebben dat “normale” politici nog naar ze luisteren, en Farage kan dan wel winnen maar het blijft bizar dat donatiegedoe blijkbaar geen dealbreaker meer is. en ondertussen lachen we erom, maar dit soort circus maakt het wel makkelijker om alles weg te zetten als grap, ook als het straks echt pijn doet in beleid.

In de praktijk vind ik het vooral zorgelijk dat “donatiegedoe” blijkbaar gewoon bij het pakket hoort en we dan maar gaan giechelen om een prullenbak, terwijl het echte punt is: wie controleert die geldstromen nou echt en wat gebeurt er als het fout zit? zo’n Binhead-stem is nog best gezond protest, maar het haalt ook lekker de druk van serieuze regels af omdat iedereen het als grap behandelt.

die 62,8% voor Farage is niet “schandaalmoeheid”, het is gewoon merkloyaliteit: mensen stemmen op een vibe, niet op een cv, en donaties zijn dan achtergrondruis. En die 26,7% voor Binface is juist het ongemakkelijke: satire is hier geen grapje maar een parallelle legitimiteit, een manier om te zeggen “ik doe mee” zonder nog te geloven dat het iets oplost. Paradoxaal genoeg redt zo’n prullenbak de democratie een beetje, omdat hij laat zien dat het systeem nog stemmen kan absorberen, maar wat zegt dat over ons dat we pas eerlijk durven zijn met een vuilnisbak op iemands hoofd???