De duizelingwekkende nieuwsweek van NRC-buitenlandchef Stéphane Alonso

Het zij zo: NRC maakt er een “duizelingwekkende week” van, maar het patroon is al jaren hetzelfde; grote woorden, dreigen met NAVO-ruzie, dan ergens een staakt-het-vuren dat niemand echt naleeft. Trump die over “einde van de Iraanse beschaving” roept is vooral binnenlands theater, en ondertussen brandt Libanon weer door omdat niemand de milities durft aan te pakken. Het nieuws is niet duizelingwekkend, onze aandachtspanne is dat.

Juridisch gezien zijn dit soort “einde van beschaving”-kreten vooral ruis, maar het wordt pas echt als er de facto sancties, blokkades of een beroep op NAVO-artikelen achteraan komt, want dan zit je meteen in verdragsrecht en binnenlandse parlementaire mandaten. Media doen alsof het chaos is, terwijl het in casu vaak gewoon onderhandelingstechniek is: escaleren voor de camera, de-escaleren aan tafel. En Libanon “opnieuw” is precies het punt: zolang niemand bereid is aansprakelijkheid en handhaving af te dwingen bij de sponsoren/leveranciers van milities, blijft het een rondje persberichten en staakt-het-vurens die niks waard zijn.