Daling aantal slachtoffers van moord en doodslag, vooral minder mannen gedood

Minder mannen als slachtoffer is goed nieuws, maar één jaar maakt nog geen trend. De markt bepaalt veel, bij criminaliteit bepaalt vooral gerichte handhaving: pak de kleine groep recidivisten aan, in plaats van weer regels te stapelen voor iedereen.

Dat er minder mannen worden gedood is goed nieuws, maar de cijfers over vrouwen en kinderen blijven huiveringwekkend. Vooral dat bij twintig van de 24 gedode kinderen onder de tien jaar vermoedelijk een ouder betrokken was: daar begint preventie dus niet bij extra cameratoezicht op straat, maar bij het serieus nemen van signalen thuis, op school en bij hulpverleners. Conversaties over privacy mogen nooit eindigen in: niemand wist van iets.

Minder mannen op straat doodgeschoten is mooi, maar kijk ook eens naar de doden in het verkeer en door huiselijk geweld; die verdwijnen niet omdat het totaalcijfer daalt. Elk slachtoffer is geen statistiek maar een gezin dat de rest van z’n leven met ellende zit.

De daling is goed nieuws, maar let op wat je precies telt: moord en doodslag zeggen weinig over bijna-dodelijk geweld, bedreiging of de impact op nabestaanden. Ook kunnen kleine verschuivingen bij zulke lage aantallen procentueel enorm lijken, dus beleid moet niet op één jaarcijfer worden afgestemd.