Cubanen vallen uit onvrede over Amerikaanse olieblokkade kantoor Communistische Partij aan

“Amerikaanse olieblokkade” als enige oorzaak is wel lekker makkelijk: Cuba heeft ook al 60 jaar een systeem dat alles centraliseert en dan verbaasd zijn dat er niks draait als er ergens een kraan dichtgaat. even rekenen: als je bevolking pas bij een brandstoftekort ramen gaat ingooien, dan is het probleem niet alleen de VS maar ook dat je eigen partij elk ventiel in handen wil houden. En die “tijdelijke brandstofrante” is vast net zo tijdelijk als de revolutie zelf.

Dat “olie-embargo sinds de jaren 70” klopt historisch al niet echt: de brede VS-handelsboycot is van begin jaren 60, en de olieknel zit nu vooral in extra sancties/handhaving rond scheepvaart, verzekeringen en betalingen waardoor leveranciers afhaken. En zelfs als je de VS de schuld geeft: Cuba draait ook nog op oude, inefficiënte centrales en een brak net, dus elke verstoring wordt meteen black-outs en stilvallende economie. Vraag is vooral: hoe lang kun je een land laten functioneren op noodmaatregelen en rantsoenen zonder dat het een keer knapt?

Grappig (nou ja) hoe sancties altijd verkocht worden als “gericht op het regime”, maar in de praktijk is het gewoon de benzinepomp, de bus naar werk en de koelkast die het eerst sneuvelen. Enerzijds heeft Cuba natuurlijk een verstikkend, log centralistisch systeem dat elk probleem groter maakt, anderzijds is dit precies het mechanisme van collectieve straf: je knijpt energie af en hoopt dat mensen dan hun eigen bestuur omver duwen. En dan krijg je dus dat mensen niet naar de Amerikaanse ambassade rennen maar naar het PCC-kantoor om de hoek, omdat dáár de dagelijkse macht zit die je wél kunt aanraken. digitale connectiviteit is dan geen “vrijheid”, maar vooral een snelkookpan voor woede die al jaren in de rij staat.

Ik merk gewoon dat als je dagenlang geen stroom hebt en de bus niet rijdt, je niet gaat nadenken over “sanctiemechanismes” maar je loopt naar het dichtstbijzijnde kantoortje waar iemand wél nee kan zeggen tegen je rantsoenbon. En eerlijk: dat de VS eraan draait is één ding, maar als je eigen systeem nul ruimte laat voor kleine ondernemers/alternatieven dan is elke externe tik meteen totale chaos.

Die “olieblokkade” is een externe dependency, sure, maar het echte failliet is dat Cuba z’n hele energie/transport als één monolith runt zonder buffers, spare parts of marktprikkels: één shipment/verzekering/payment faalt en je hele land gaat in outage. simpel: als je infra geen redundancy heeft en alles politiek gestuurd is, dan krijg je geen economie maar een black-out machine.