Border walls are symbols of power—and monuments to delusion

Die muren zijn nooit alleen steen, het is pure angst in metselwerk: “hier stopt jullie wereld en hier begint de mijne”, en dat voelt even lekker machtig tot de stroom van leven eromheen gewoon doorgaat. Vanuit mijn praktijk zie ik dat grenzen die uit controle worden opgetrokken (landen, relaties, zelfs in je lijf met stress) altijd lek raken, want energie zoekt balans en verbinding; dan eindig je met een toeristisch pad en fish-and-chips op wat ooit een testosteron-project van een keizer was lol. En intussen blijven we in het westen maar symptoombestrijden met hekken en camera’s, terwijl de echte vraag is: waarom zijn mensen zó uit balans dat ze überhaupt moeten vluchten of buiten willen sluiten?